Palestina

Nieuws uit en over Palestina

Palestina

Posts Tagged ‘bezetting palestina’

Wat bezielt de leiders van Israël?

Door Ludo Abicht

Door de luchtaanvallen op de Gazastrook zijn sinds zaterdag zeker 345 doden en meer dan 800 gewonden gevallen. Israël lijkt niet tot een staakt-het-vuren bereid voor het de Palestijnse beweging Hamas gewapenderhand van de kaart heeft geveegd. Denken de leiders van Israël nog steeds aan een zuiver Joods Groot-Israël? (Opinie)

Wat de Palestijnen in Gaza bezielt, valt niet moeilijk te raden. Na de ontruiming van de Joodse nederzettingen door Ariël Sharon in 2005 leek het mogelijk te worden twaalf jaar na het afsluiten van de Osloakkoorden eindelijk aan de opbouw van hun autonome staat te beginnen. Omdat de meerderheid van de bevolking langzamerhand het vertrouwen verloren had in de politiek van Fatah, kozen ze in democratisch correct gehouden verkiezingen voor de oppositie.

In plaats van met deze legitieme Palestijnse regering te praten verkoos Israël, met de steun van de Verenigde Staten en de Europese Unie, de hele bevolking voor deze ‘verkeerde’ keuze te straffen. Toen Hamas bovendien de electoraal verkregen macht, die haar had moeten zijn toegekend, in Gaza met geweld in handen nam, werd de wurggreep op dit wellicht dichtst bevolkte land ter wereld nog versterkt.

Volgens alle onafhankelijke bronnen, zoals de Wereldbank en talloze ngo’s, werd Gaza één reusachtige openluchtgevangenis, afgesloten te land, ter zee en in de lucht. De luchthaven mocht niet worden gebruikt, de zeehaven mocht niet worden uitgebaggerd en de Gazastrook werd omgeven door prikkeldraad. De militanten van Hamas en andere milities reageerden op deze toestand met raketaanvallen.

Iets meer dan zes maanden geleden sloot de leiding van Hamas een wapenstilstand met Israël, een staat waarvan ze officieel de legitimiteit niet erkenden, waarmee het in feite duidelijk werd dat ze, net als de vroegere PLO, langzamerhand tot het inzicht gekomen waren dat op termijn alleen een diplomatieke oplossing uitzicht biedt. Toen echter bleek dat ondanks deze wapenstilstand de toestand van de bevolking van dag tot dag erger werd en het duidelijk werd dat ze weer eens niet op de hulp van het buitenland konden rekenen, besloten de leiders van Hamas de raketaanvallen te hervatten, al was het maar om de rest van de wereld een geweten te schieten.

‘Met terroristen praten we niet’
Waarmee ze als het ware met open ogen in de val trappen: niet alleen kunnen die aanvallen op Israëlische burgers niet als legitieme zelfverdediging voorgesteld worden en blijven ze, ondanks alle verzachtende omstandigheden, oorlogsmisdaden die in geen geval mogen worden goedgepraat, maar ze bieden de zionistische hardliners de gedroomde kans nog maar eens onderhandelingen over een wederzijds aanvaardbare oplossing van het conflict op te schorten, “want met terroristen praten we niet”. Alsof bombardementen op dichtbevolkte wijken ook geen vorm van terrorisme zouden zijn.

Ik vrees dat de huidige leiders van Israël niet alleen door electorale motieven gedreven worden – vanzelfsprekend is in Israël een overweldigende meerderheid van kiezers ervoor te vinden dat Hamas nu eens en voorgoed moet worden uitgeschakeld – maar dat ze op lange termijn de politiek en ethisch verkeerde keuze gemaakt hebben: hun project voor een etnisch Joodse natiestaat op een zo groot mogelijk gebied (en met zo weinig mogelijk Palestijnen) uit te voeren, zolang de wereld het toelaat (wat tot nu toe steeds het geval geweest is).

Alle troeven in handen
Ik vrees dat elke fase van dit onzalige conflict in diezelfde richting wijst: de verdrijving van de Palestijnse bevolking in 1947-1948, de bezetting van de rest van Palestina (en andere gebieden) in 1967, de verkaveling van de laatste 22 procent door de scheidingsmuur, de permanente bouw van verdere nederzettingen, het exclusief Joodse wegennet en de honderden vernederende controleposten.

Vandaar de vraag: wat bezielt de leiders van Israël? Denken ze nog steeds aan een zuiver Joods Groot-Israël? Hopen ze op een vrijwillig vertrek van de meer dan vier miljoen Palestijnen? Denken ze dat de wereld het uitzichtloze conflict moe zal worden en ten slotte zal vergeten?

Zij hebben militair, economisch en diplomatiek alle troeven in handen. Indien ze morgen besluiten met Hamas als de legitiem verkozen regering van de Palestijnen te onderhandelen en de onmenselijke druk van het embargo op te heffen, eindelijk werk te maken van de ontruiming van de illegale nederzettingen (dat zijn ze allemaal) en het leger uit de Palestijnse gebieden terugtrekken, zullen ze als vanzelf “de vijver opdrogen waarin het terrorisme onvermijdelijk moet gedijen”.

Is dat te veel verlangd van mensen die ons terecht voortdurend herinneren aan het hen aangedane onrecht en leed over de eeuwen, van de deportaties in de zesde eeuw voor Christus tot de Shoah in de twintigste eeuw en de akelige oprispingen van antisemitisme vandaag?

Wie zich beperkt tot een begrijpelijke morele verontwaardiging om de misdaden tegen de burgerbevolking in Gaza, zal nooit gehoord worden door diegenen die verontwaardigd zijn vanwege de raketaanvallen op Israëlische burgers. Zolang we de diepere oorzaken van dit tragische conflict blijven verzwijgen, zullen we nooit tot een moeilijke maar voor beide kanten noodzakelijke oplossing komen.