Palestina

Nieuws uit en over Palestina

Palestina

Operatie Lood blijft ongestraft

Eduardo Galeano

(Voor Attac Vlaanderen uit het Spaanse vertaald door Willem De Witte. Bron: Zspace)

Om zich te rechtvaardigen, maakt het staatsterrorisme terroristen: het zaait haat en oogst alibi’s. Alles wijst erop dat deze slachtpartij in Gaza, die volgens de uitvoerders bedoeld was om de terroristen uit te schakelen, als resultaat zal hebben dat er meer zullen zijn.

Sinds 1948 zijn de Palestijnen veroordeeld tot eeuwige vernedering. Zij kunnen zelfs niet ademen zonder  toestemming. Zij hebben alles verloren: hun vaderland, hun gronden, hun vrijheid. Zij hebben zelfs niet het recht hun overheid te kiezen. Wanneer zij stemmen voor wie ze niet zouden moeten stemmen, worden zij gestraft. Gaza wordt gestraft. Het werd een muizenval zonder uitgang sinds Hamas de verkiezingen van 2006 won, nochtans op eerlijke wijze. Iets gelijkaardigs gebeurde in 1932 toen de Communistische Partij in El Salvador de verkiezingen won. Het volk van El Salvador moest boeten voor hun slecht gedrag met een vreselijk bloedbad en daarna hebben ze onder militaire dictaturen geleefd. De democratie is een luxe die niet iedereen verdient.

Het zijn uitingen van onmacht, de raketten die de in het nauw gedreven militanten van Hamas in Gaza onhandig afvuren op land dat Palestijns is geweest en dat nu onder Israëlische bezetting staat. En de wanhoop, op de rand van zelfmoordwaanzin, is de moeder van de baldadigheid die het recht van het bestaan van Israël ontkent: vruchteloos geschreeuw, terwijl de zeer efficiënte oorlog van uitroeiing, jarenlang al, het recht van het bestaan van Palestina ontkent.

Weinig blijft nog over van Palestina. Stap voor stap, schrapt Israël Palestina van de kaart.

De kolonisten vallen binnen, en met hen komen de soldaten mee en zij veranderen de grenzen. De kogels zegenen het roven van gebied als wettige zelfverdediging.

Er is geen agressieve oorlog die niet beweert een zelfverdediging te zijn. Hitler viel Polen binnen om te beletten dat Polen Duitsland zou aanvallen. Bush viel Irak aan om te beletten dat Irak de wereld zou aanvallen. In elk van de verdedigingsoorlogen, heeft Israël een ander stuk van Palestina opgeslokt: en het opslokken gaat verder. Dat opslokken wordt gerechtvaardigd door de eigendomsrechten die in de Bijbel staan, door de tweeduizend jaar van vervolging waaronder het Joodse volk geleden heeft en door de paniek voor de Palestijnen die op de loer liggen.

Israël is een land dat nooit de aanbevelingen noch de resoluties van de Verenigde Naties heeft nageleefd, dat nooit de vonnissen van de internationale rechtbanken uitvoert, dat met internationale wetten spot, en het is ook het enige land dat het martelen van gevangenen heeft gelegaliseerd.

Wie heeft Israël het recht gegeven alle rechten te ontkennen? Vanwaar deze straffeloosheid  waarmee Israël de moordpartijen in Gaza uitvoert? De Spaanse overheid zou niet ongestraft Baskenland kunnen bombarderen om de ETA uit te schakelen; noch zou de Britse overheid Ierland hebben kunnen vernietigen om IRA te liquideren. Brengt misschien de tragedie van de Holocaust een beleid van eeuwige straffeloosheid met zich mee? Of komt het groen licht van de grootmacht die in Israël zijn beste en meest onvoorwaardelijke bondgenoot ziet?

Het Israëlische leger, het modernste en meest gesofisticeerde in de wereld, weet wie het doodt. Het doodt niet bij vergissing. Het doodt om verschrikking te zaaien. De burgerlijke slachtoffers worden ‘collateral damage’ genoemd, volgens het woordenboek van die andere imperialistische oorlogen. In Gaza zijn drie op tien van die ‘collateral damage’: kinderen. En het aantal verminkten loopt in de duizenden, slachtoffers van menselijke verminking die de oorlogsindustrie met succes uitvoert in deze operatie van etnische zuivering.

En zoals altijd, blijft het altijd het zelfde: in Gaza, honderd tegen één. Voor elk honderd gedode Palestijnen, één Israëliër.

Dat zijn gevaarlijke mensen – waarschuwt een ander bombardement – verantwoordelijk voor de enorme manipulatie door de media die ons doen denken dat elk Israëlisch leven even veel waard is als honderd Palestijnse levens. En die media doen ons ook denken dat de tweehonderd atoombommen van Israël humanitair zijn, en dat het een kernmacht is die Iran heet die Hiroshima en Nagasaki vernietigd heeft.

De zogenaamde internationale gemeenschap, bestaat die?

Is die iets meer dan een club van handelaars, bankiers en oorlogstokers? Is die iets meer dan een artistieke naam die de Verenigde Staten gebruikt wanneer het theater wil spelen?

Nu de tragedie van Gaza zich afspeelt, zie je  nogmaals de wereldwijde schijnheiligheid. Zoals altijd is er onverschilligheid, lege toespraken,  lege verklaringen, hoogdravende declamaties, dubbelzinnige houdingen en die zijn een hulde aan de heilige straffeloosheid.

Nu de tragedie van Gaza bezig is, wassen de Arabische landen hun handen in onschuld. Zoals altijd. En, zoals altijd, wringen de Europese landen hun handen.

Oud Europa, dat zo goed schoonheid en perversiteit weet te combineren, plengt een traan, terwijl het in het geheim juicht om deze meesterzet. Omdat de jacht op Joden altijd een Europese gewoonte was, maar sinds een halve eeuw wordt die historische schuld betaald door de Palestijnen die ook Semieten zijn en die nooit antisemieten waren, noch nu zijn. Zij betalen met hun bloed de schuld van anderen.

(Dit artikel is opgedragen aan mijn Joodse vrienden die door de Latijns-Amerikaanse dictaturen vermoord werden waarbij Israël als adviseur optrad)

Tags: , , ,

Comments are closed.