Palestina

Nieuws uit en over Palestina

Palestina

Na Gaza kan Israël zich alles veroorloven

Mario Bergen

Toen Hilter zijn Derde Rijk bewapende met 3,5 miljoen soldaten, 9.000 kanonnen, 2.500 tanks, 2.300 vliegtuigen, 57 duikboten en 45 schepen keken de Europese landen de andere kant uit.

Toen Israël zijn zionistische Apartheidsstaat bewapende met 168.000 soldaten en 500.000 reservisten, tientallen oorlogsschepen, 400 oorlogsvliegtuigen, 95 aanvalshelikopters, 3.500 tanks en een nucleaire macht ter land, ter zee en in de lucht met minstens 200 kernwapens en vijf kernzeeboten, negeerde de internationale gemeenschap dit. Het waren immers deze landen die Israël mee bewapenden. Eerst de Fransen, nadien de Britten en de Amerikanen en nu heel de wereld.

Vanaf oktober 2008 tot 2017 krijgt Israël van Amerika 30 miljard dollar militaire steun of een verhoging met 25 %. Samen werkten Israël en de V.S. ondermeer aan het Arrow-project, één van de enige actieve antiballistische raketsystemen ter wereld. Israël beschikt over vijftien satellieten werkende of in ontwikkeling. Een meerderheid hiervan doet spionageactiviteiten.

Volgens Al-Manar staat Israël op het punt een Amerikaanse oorlogsbodem te kopen waarvan nucleaire raketten kunnen worden afgeschoten. Deze oorlogsbodem zou Israëlische steden moeten beschermen tegen raketaanvallen. De Israëlische luchtmacht heeft intussen zijn basis verplaatst van de Negev naar een locatie nabij de Ben-Gurion luchthaven aldus de Israëlische televisie. Minister van Defensie, Ehud Barak, laat onderwijl een stad voor 20.000 soldaten en inlichtingendiensten bouwen in de Negev.

Toen Hitler in 1936 Rijnland bezette, één jaar na de aansluiting van Saarland, reageerde niemand. Evenmin toen hij daarna Oostenrijk (1938) en Tsjechoslovakije ( 1939) annexeerde. Pas bij de Poolse campagne was er de symbolische oorlogsverklaring van het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, maar lieten ze de Duitse dictator voor de rest rustig begaan. De gevolgen van dit naïef gedrag kennen we intussen.

Toen Israël Palestijnse en Syrische gebieden ging bezetten in 1967 bleef het stil. Alsook toen men de Syrische Golan annexeerde in 1981 en nadien via kolonies alsmaar grotere delen van de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem beschouwde als geannexeerd gebied. Pas bij de oorlog in Libanon (2006) en in de Gazastrook (27/12/2008 – 17/01/2009) was er wat symbolische bezorgdheid voor de burgerslachtoffers, maar liet men de zionistische beleidsmakers voor de rest hun ding doen. Vanuit de V.S. en Europese landen werd de politieke en militaire steun alleen maar groter voor “het recht op zelfverdediging van de Israëlische staat”. Handels- en defensieakkoorden werden uitgevoerd zonder enig wolkje aan de lucht te bekennen. Israël bleef de bevoorrechte handelspartner van de EU en de NAVO. Wat de gevolgen zijn van deze onbezonnen steun aan Israël moet ons grote zorgen inboezemen wetende dat de geschiedenis zich telkens herhaalt. Israël verkeert in een militaire roes dat het alles en iedereen aankan.

Vergeten we ook niet Israël’s Dahiyeh Doctrine, waarbij men Libanese steden met burgers als militaire doelen zal beschouwen mocht het verzet van Hezbollah wensen te reageren tegen de onderdrukking en genocide van het Palestijnse volk.

Merken we op dat met het anti-smokkelplan – met steun van Egypte, EU-landen en de V.S. – men alle vormen van verzet uit de Gazastrook wil stoppen. Franse fregatten zoals de Germinal en Britse oorlogsschepen liggen reeds voor de kust van de Gazastrook. Duitse en Britse experten voor veiligheid en inlichtingen en Amerikaanse speciale wapens moeten bijdragen aan de veiligheid van Israël (lees: de verdere bezetting en onderdrukking van het Palestijnse volk). Tien dagen na de Gaza-oorlog zijn er slechts geringe basisvoorzieningen in de ziekenhuizen van de Gazastrook aanwezig, aldus Dr. Agbariah. Hij bezocht de Gazastrook dit weekeinde en is manager van een Israëlisch-Arabisch ziekenhuis in Umm al-Fahm.

Door de overvloed aan zwaar gewonde patiënten en het tekort aan medische voorzieningen, dreigen vele Palestijnen onherroepelijk te sterven. De situatie verergert door het tekort aan elektricitiet, de schrijnende armoede en de dode kadavers van dieren die in vele straten liggen en ziektes kunnen veroorzaken.

Nu wereldwijd rechtzaken beginnen tegen Israëlische soldaten voor oorlogsmisdaden zegt Ehud Olmert doodleuk “De internationale gemeenschap maakt een slalom en maakt agressors van slachtoffers,” daarbij bedoelend dat Israël het slachtoffer is van kwade terroristen. Israël erkent het Internationaal Strafhof in Den Haag niet en weinig rechters gaan zich mengen in interne aangelegenheden van een staat en zijn gedrag in bezet gebied. Bovendien blijven onze zogenaamde democratische politici met terroristen zoals Livni, Barak, Olmert en Netanyahu (oppositie) – die allen deze oorlog steunden – rustig vergaderen als bondgenoten waar men geen enkele vorm van kritiek mag tegen uiten.

Israël heeft een tactische overwinning behaalt door massaal de Gazastrook plat te bombarderen, niet door moedig zijn soldaten in te zetten op het terrein.

Hamas komt echter veel sterker uit de hoek, zowel in de Gazastrook als op de bezette Westelijke Jordaanoever. De steun voor de democratisch verkozen Hamas-regering is alleen maar explosief toegenomen tegenover de corrupte president Abbas. Abu Mazen wordt algemeen aanzien als een collaborateur van Israël die elke dag meer grond en Palestijnse rechten verkwanselt aan de bezettingsmacht. Elke dag wordt Abbas meer gehaat door het Palestijnse volk. Zijn laatste dagen aan de macht lijken geteld nu verkiezingen zich alsmaar nadrukkelijker opdringen.

In de Gazastrook worden huizen en gebouwen terug opgebouwd met de blote handen en het opeenstapelen van stenen en brokstukken tot een schuilplaats. Vluchtelingen keren terug naar hun dorpen, volledig in puin. Doden worden begraven en de zieken ontslagen uit het ziekenhuis indien hun toestand dit toelaat. Velen zullen echter nooit meer levend het ziekenhuis verlaten. Velen zijn heel hun leven gebrekkelijk. De elektriciteit wordt overal hersteld. Het afvalwater wordt weggepompt. Voedsel van eigen teelt komt terug op de markt.

Het fruit en de groenten hebben een zoete lijkengeur en smaken naar fosfor en chemische rotzooi, maar beter dit dan geen eten. Straks kan men nog brandnetels en gras eten als het geld op is. Voedseltunnels worden terug uitgegraven en in werking gesteld. De (VN-)scholen zijn terug open sinds zaterdag. Hamas is niet verslagen en de winnaar van de recentste oorlog. Israël heeft geen enkel doel bereikt: er is geen regimewissel, Hamas is populairder dan ooit in Palestina en in de hele Arabische wereld, het verzet is levendiger en vastberadener dan voorheen en tienduizenden Palestijnse vrouwen blijken momenteel zwanger te zijn. De 1.400 doden zullen hoog geprezen martelaren worden voor miljoenen Palestijnen en Arabieren die heden opgroeien met een hernieuwd besef wat hun voorouders is aangedaan in 1948, 1967 en 2009. De Nakba en de Israëlische genocides worden niet vergeten. Jongens en meisjes van tien, twaalf jaar kennen het verhaal van hun grootouders beter dan hen.

Met deze generatie zal men niet kunnen sollen zoals met de Palestijnen die lieten betijen dat 78 % van het historische Palestina werd geschonken aan Israël zonder garanties op terugkeer van vluchtelingen, het statuut van Jeruzalem of gelijke rechten in Israël. Deze Palestijnen zullen niet nog meer grond en rechten laten versplillen door hun leiders of ze zullen ertegen fel in opstand komen.

Deze Palestijnen zullen geen tweestatenoplossing aanvaarden als men nog meer toegevingen moet doen dan reeds gedaan onder president Arafat en collaborateur Abbas. Een eenstatenoplossing zal enkel aanvaardbaar zijn als het een islamitische staat wordt, waar joden veel meer rechten zullen hebben in die ene staat (kalifaat) dan er in Israël momenteel rechten zijn voor niet-joden. Zoals joden in heel de Arabische wereld werden aanvaard en over hun rechten konden beschikken. Joden die op eigen initiatief en op aansporen van zionistische politici naar het Beloofde Land trokken om huizen en gronden in te palmen van Palestijnse families en hun land te bezetten.

De generatie van Palestijnen die is opgestaan na de Gaza-oorlog zal geen makke kudde schapen zijn die zich verder laat vernederen en bezetten, waar heel wat van, de oudere generatie na Oslo en de corruptie van Fatah en de vele toegevingen van Arafat in verzeild waren geraakt.

Israël mag dan wel denken dat het zich na de Gaza-oorlog alles kan veroorloven, maar het verzet zal hen blijven tarten actiever dan ooit tevoren, zolang de bezetting blijft voortduren. Israël heeft alle respect, begrip en bestaansrecht verloren bij de publieke opinie. Het is een paria geworden tussen fatsoenlijke Arabische landen, een zionistische enclave als een dolgedraaide messentrekker in een kinderdagverblijf. Een staat in ontbinding.

Link:

http://www.nytimes.com/2007/08/17/world/middleeast/17israel.html?_r=1

 

Tags: , , ,

Comments are closed.