Palestina

Nieuws uit en over Palestina

Palestina

Beschamende steun aan Israëlisch embargo tegen Gaza

Ludo De Brabander

"In december van 2010 trok ook de Israëlische minister van Defensie Vilnai naar Griekenland om wapencontracten in de wacht te slepen voor de rekening van IMI en Rafael, twee overheidsdefensiebedrijven, naar verluidt aan gunstige financiële voorwaarden. “Griekenland is een kwetsbaar land nu, met behoeften... "

"In december van 2010 trok ook de Israëlische minister van Defensie Vilnai naar Griekenland om wapencontracten in de wacht te slepen voor de rekening van IMI en Rafael, twee overheidsdefensiebedrijven, naar verluidt aan gunstige financiële voorwaarden. “Griekenland is een kwetsbaar land nu, met behoeften... "

Sinds enkele jaren krijgt Israël te maken met een nieuw fenomeen: een erg actieve internationale solidariteitsbeweging die het opneemt voor de rechten van de Palestijnen. De internationale BDS-beweging (Boycot, Desinvesteringen en Sancties) voelt zich geïnspireerd door  de campagnes tegen het Zuid-Afrikaans Apartheidsregime. Deze geweldloze beweging bezorgt de bezettingsmacht kopzorgen omdat heel wat artiesten gevolg geven aan de oproep om niet meer in Israël op te treden. Ook een aantal bedrijven is moeten bezwijken onder de publieke druk en zag zich verplicht om investeringen in kolonisatieprojecten stop te zetten. Steeds meer consumenten laten zich bovendien overtuigen om Israëlische koopwaar in de winkelrekken te laten liggen. De acties worden ook alsmaar creatiever. Zopas was er een ‘Fly-in’ van honderden vredesactivisten uit Europa die samen in de Israëlische luchthaven Ben Goerion landden voor een actie die het recht opeist om vrij naar de Palestijnse gebieden te reizen.

De alertheid en hevigheid waarmee Israël en zijn medestanders op die internationale campagnes reageren, tonen hoe gevoelig ze liggen. De zionistische regering ervaart ze als erg schadelijk voor het imago en de internationale relaties, ook al draagt ze daar zelf toe bij. Illustrerend is de brutale Israëlische aanval tegen de eerste Gazavloot eind mei 2010, waarbij 9 activisten – nagenoeg allemaal van Turkse origine – de dood vonden. Een onderzoeksrapport van de VN-Mensenrechtenraad was bikkelhard voor het Israëlische leger. Het sprak van standrechtelijke executies, onmenselijke behandelingen en andere ernstige schendingen van het internationaal recht. Dat Israël diplomatieke averij opliep is een understatement. De relaties met het voor Israël strategisch belangrijke Turkije kwamen op ramkoers. De regering moest ook zwichten voor de internationale druk en zag zich verplicht om het embargo tegen Gaza wat te verlichten. Nadat bekend raakte dat er een tweede internationale vloot naar Gaza zou uitvaren, liet de Israëlische regering niets aan het toeval over. Met de hulp van Washington oefende ze zware druk uit op de regeringen om het uitvaren van de boten te beletten of te ontmoedigen. Ban Ki Moon viel compleet ui zijn rol toen hij verklaarde dat hulpgoederen via ‘legale kanalen’ moest worden vervoerd, lees, via door Israël gecontroleerde kanalen. Een grootschalige desinformatiecampagne schilderde de opvarenden van de ‘vrijheidsvloot II’ af als wapensmokkelende terroristen die op een gewelddadige confrontatie aansturen of er enkel op uit zijn om Israël schade te berokkenen. Er verschenen berichten, foto’s en filmpjes die Gaza afschilderen als een aards paradijs, met luxehotels en rijk gevulde marktplaatsen, ook al weten we uit talloze gezaghebbende rapporten dat de blokkade de meeste Gazanen  economisch aan de grond heeft gekregen. Twee van de boten werden gesaboteerd.

Opvallend was tenslotte de rol van Griekenland die de vloot met groot machtsvertoon aan de ketting hield. Het klopt dat het land dat onder een financiële curatele staat waardoor het bijna niet anders kan dan zich te schikken naar de pro-Israël-politiek van een aantal van zijn broodheren. Maar er is meer aan de hand. Na het verslechteren van de relaties met Turkije zag Israël zich genoodzaakt om toenadering te zoeken tot Griekenland. Omgekeerd zag het zieke Griekenland er wel voordelen in om de rol van rivaal Turkije over te nemen. Griekenland dat traditioneel goede relaties onderhield met de Arabische wereld met een behoorlijk kritische opstellingen ten aanzien van Israël waarmee het pas in 1990 volledige diplomatieke relaties aanknoopte, gooide het roer volledig om. Enkele maanden na het incident met de eerste Gaza-vloot begaf de Griekse premier Papandreou zich naar Israël, het eerste bezoek van die aard in 18 jaar tijd. Kort nadien volgde een tegenbezoek van Netanyahu – als eerste Israëlische premier in de Israëlische geschiedenis – en kwam het tot een akkoord voor militaire samenwerking. Israël, dat een te klein luchtruim heeft, kan voor zijn militaire vluchten voortaan beroep doen op Griekenland. In oktober 2010 hielden beide landen voor de eerste keer luchtmachtmanoeuvres. Na een bezoek van Avigdor Lieberman, de extreemrechtse minister van Buitenlandse Zaken, aan Athene begin dit jaar, zetten de twee landen samen een comité voor strategische en veiligheidssamenwerking op, officieel om te strijden tegen de terreur. Het is erg waarschijnlijk dat het Grieks optreden tegen de tweede Gaza-vloot in dit comité is voorbereid. In december van 2010 trok ook de Israëlische minister van Defensie Vilnai naar Griekenland om wapencontracten in de wacht te slepen voor de rekening van IMI en Rafael, twee overheidsdefensiebedrijven, naar verluidt aan gunstige financiële voorwaarden. “Griekenland is een kwetsbaar land nu, met behoeften… Ze kunnen alles gebruiken op dit ogenblik” aldus een voormalige Israëlische diplomaat.

Israël kan rekenen op een internationaal goed werkend lobby-apparaat om van Washington tot Brussel goodwill te creëren voor zijn kolonisatie- en blokkadepolitiek. Dat het werkt is een regelrechte schande. In plaats van de blokkade te viseren als een duidelijke vorm van collectieve bestraffing in strijd met het Internationaal Humanitair recht (de vierde Conventie van Genève), liet de zogenaamde internationale gemeenschap met inbegrip van de Europese Unie zich nog maar eens voor de kar spannen van de Israëlische bezettingspolitiek. De blokkade tegen Gaza is nu opgeschoven naar de Europese grenzen.

Comments are closed.