Palestina

Nieuws uit en over Palestina

Palestina

Verslag Viva Palestina

 "Naast de hulpgoederen is de aanwezigheid van buitenlandse vrijwilligers van zeer groot belang voor de mensen in Gaza. Het geeft hen moed te weten dat ook buiten de opgetrokken muren mensen om hen bekommerd zijn."

"Naast de hulpgoederen is de aanwezigheid van buitenlandse vrijwilligers van zeer groot belang voor de mensen in Gaza. Het geeft hen moed te weten dat ook buiten de opgetrokken muren mensen om hen bekommerd zijn."

Timothy Vandewalle

We zijn zeer verheugd dat we, mede met jullie steun en hulp, kunnen verkondigen dat we ons project “Viva Palestina Friends in Belgium” tot een goed einde hebben kunnen brengen.
Waarschijnlijk hebben jullie via de media kunnen vernemen dat onze weg naar Gaza bezaaid was met talrijke obstakels en intimidaties, met bedreigingen en geweldpleging met de bedoeling te verhinderen dat we Gaza zouden binnen komen. Gelukkig mobiliseerde de internationale gemeenschap zich om hier een gepast antwoord op te geven ! Diplomatieke en mediatieke relaties werden aangeboord en wogen duidelijk op de onderhandelingen met de Egyptische overheid, waardoor een oplossing werd gevonden om ons uiteindelijk toegang te verlenen tot Gaza.


Vanaf het moment dat het internationaal konvooi aankwam aan de Rode Zee in Aqaba Jordanië – slechts enkele uren verwijderd van de Sinaai – verbood de Egyptische overheid ons de toegang tot hun grondgebied. Een tweehonderd voertuigen moesten, na vijf dagen onderhandelingen, noodgedwongen rechtsomkeer maken richting Syrische havenstad Latakia, waar het konvooi koers zette naar de Egyptische haven El Arish. Een omweg van +1000km met een zeer hoog prijskaartje (8x oorspronkelijke kostprijs). In de onderhandelingen in Aqaba, werd door ons vastgehouden aan het standpunt dat de ingezamelde hulp rechtstreeks aan de bevolking van Gaza overhandigd zou worden, zonder tussenkomst van Israël of UNRWA.

Na de vijf dagen oponthoud in Aqaba moesten we vervolgens vier dagen wachten in de haven van Latakia, Syrië. Er werd een Turks cargoschip gehuurd, dat van Libië koers zette naar Latakia, en er werden verschillende vliegtuigen gecharterd om te zorgen dat ook de 550 leden van het konvooi de oversteek naar El Arish konden maken.
Ondertussen wierp de Egyptische overheid, ondanks de vooraf overeengekomen akkoorden, nieuwe beperkingen op. Egypte stelde dat het konvooi 59 voertuigen moest achterlaten in de haven van El Arish.

Tijdens de avond in de haven van El Arish liet Egypte duidelijk zijn ware gelaat zien. Nadat de onderhandelaar weg was, verschenen honderden leden van de oproerpolitie in gevechtskledij. Politiemensen in burger begonnen ons te bekogelen met kasseien.  Andere hulpverleners werden afgeranseld met de matrak. Meer dan vijftig vrijwilligers van het konvooi geraakten geblesseerd door de brutale agressie van de politie-eenheden. De volgende dag werd er uiteindelijk overeengekomen dat een 160 voertuigen de grens mochten oversteken langs Rafah. 40 voertuigen bleven geblokeerd in Egypte.

De euforie bij aankomst in Gaza was helaas van korte duur. Egypte had uiteindelijk de toelating gegeven om 48u in de Gazastrook te verblijven. Ons verblijf werd bruusk ingekort wanneer Israël het centrum van de Gazastrook begon te bombarderen in de nacht van 7 op 8 januari. Deze schaamteloze Israëlische acties konden we van wel heel dichtbij meemaken. Het nieuwe jaar bracht blijkbaar weinig goede voornemens met zich mee. Ook in 2010 moet de bevolking van Gaza op regelmatige basis de Israëlische bombardementen ondergaan. Ondertussen weten we dat de mensen in Gaza nog moeten boeten voor de gekregen hulp. 

Het was dus niet vanzelfsprekend om onze voertuigen met hulpgoederen ter plaatse af te geven. Ons verblijf werd drastig ingekort, zodat we niet de mogeijkheid kregen ter plaatse getuigenissen te verzamelen en verschillende organisaties, ziekenhuizen te bezoeken. We hebben zelfs amper de tijd gehad om de organisaties te ontmoeten waarmee we op voorhand reeds contact mee hadden om hen de beloofde voertuigen te overhandigen. Dit was namelijk een lokaal initiatief in Beit Hanoun, tesamen met de Health Work Committees in Gaza. De hulpgoederen werden overhandigd aan het ontvangstcomité van het konvooi, die de goederen rechtstreeks aan de betrokken ziekenhuizen en organisaties geeft.

Het is dus met enige fierheid dat we kunnen meedelen dat we jullie talrijke boodschappen van solidariteit rechtstreeks hebben kunnen overbrengen aan de bevolking van Gaza. Het is tevens met grote vreugde dat we ook een warme boodschap van dank meebrengen naar België vanuit Gaza.   Naast de hulpgoederen is de aanwezigheid van buitenlandse vrijwilligers van zeer groot belang voor de mensen in Gaza. Het geeft hen moed te weten dat ook buiten de opgetrokken muren mensen om hen bekommerd zijn.

Daarom is het onze verantwoordelijkheid om iedereen op de hoogte te brengen van onze engagementen die we zijn aangegaan tegenover de inwoners van Gaza.
Vandaag wordt er immers een nieuwe muur (30 meter ondergronds en 4 meter bovengronds) gebouwd door Egypte. Hiermee wil het een einde maken aan de smokkel via het tunnelcomplex dat Gaza verbindt met Egypte. Zo komt er een einde aan de toestroom van levensnoodzakelijke (consumptie)goederen. Zonder die goederen gaat de langzame genocide van de mensen in Gaza verder.
Bombardementen blijven ondertussen verder gaan. Vele waarnemers vrezen dat de huidige Israëlische acties een voorbode zijn van een nieuwe militaire aanval op de Gazastrook. Het is daarom belangrijk dat onze solidariteit niet beperkt blijft tot een specifieke actie, maar dat deze actie van solidariteit een stap is op weg naar een grootschaligere mobilisatie.

Stop de belegering van Gaza !
Neen tegen de muur van schaamte !
Vrijheid en veiligheid voor de Palestijnse bevolking !

Viva Palestina Friends in Belgium
Timothy Vandewalle
Vrijwilliger
Jurist / Master in Conflict and Development

Comments are closed.