Palestina

Nieuws uit en over Palestina

Palestina

Onderhoud met Nabil Shaath

Nabil Shaath

Nabil Shaath (foto: LDB)

Deze middag hadden we met een kleine vertegenwoordiging van de Gaza Freedom March een gesprek met Nabil Shaath. Shaath is een voormalig Palestijns Premier, was allereerste minister van Buitenlandse Zaken (2003 – 2005) en Palestijnse hoofdonderhandelaar. Hij verblijft in Cairo sinds hij uit Gaza is moeten vertrekken na de machtsovername door Hamas. Hij is ook verantwoordelijk voor de verzoeningsonderhandelingen met Hamas, onder auspiciën van de Egyptische regering. Shaath toonde zich bereid om met de Egyptische autoriteiten te onderhandelen over de toegang van zowel de Gaza Freedom March als de humanitaire konvooien.

 Tijdens het onderhoud met Shaath legden Ann Wright van de Amerikaanse organisatie Codepink, die het initiatief nam voor de mars en Louisa Morgantini, voormalig vicevoorzitster van het Europees Parlement uit, dat er al maanden vooraf contacten zijn gelegd met de Egyptische autoriteiten en alle medewerking is verleend. “Van elke delegatie werden het verblijf, aantallen en namen doorgegeven. Ook alle mogelijke wijzigingen en nieuwigheden zijn doorgegeven. Al die tijd werden we aan het lijntje gehouden en eens ter plaatse blijkt dat we geen toestemming krijgen om in Gaza deel te nemen aan de Vrijheidsmars. Dat is nochtans het enige wat we vragen.”

Morgantini benadrukte dat we niet gekomen zijn om tegen de Egyptische regering te protesteren. Maar, “de Egyptische houding werkt frustrerend op al die mensen die naar hier zijn gekomen. Als die ontgoocheling groeit dan valt niet uit te sluiten dat de acties die nu verspreid in Cairo plaatsvinden grimmiger worden.”

Nabil Shaath had vooraf al met de Egyptische regering gesproken over de mars. Volgens hem is president Moebarak de Palestijnse zaak niet ongenegen, maar staat hij onder druk van haviken die hem te ‘soft’ vinden als het gaat over het ‘beschermen van het Egyptische grondgebied’. “Egypte vreest voor zijn stabiliteit. Een jaar geleden, tijdens de oorlog in Gaza, heerste er een revolutionaire sfeer in het land. De enige oppositie van betekenis, is de moslimbroederschap. Deze partij heeft historische en ideologische banden met Hamas en onderhoudt er ook relaties mee. De regering wil koste wat het kost vermijden dat de moslimbroeders de protestbeweging gebruiken om er politiek munt uit te slaan.”

Nabil Shaath beloofde vervolgens om bij de Egyptische regering aan te dringen dat de Gaza Freedom March met de internationalen doorgang kan vinden. Volgens hem is er nog altijd een mogelijkheid dat dit lukt. Eventueel via een compromis door een delegatie van vertegenwoordigers toe te staan (commentaar: wat bij verschillende Europese delegaties niet in goede aarde valt. Zij willen dat iedereen kan gaan. De Belgische delegatie mocht drie vertegenwoordigers meesturen, maar weigerde)

Nabil Shaath leidt ook de onderhandelingen met Hamas voor een nationale verzoening. Egypte treedt op als bemiddelaar. “Voor mij gaat het over zeer frustrerende die al drie jaar duren. Maar het gaat om een van de belangrijkste problemen die boven alles uitsteekt. Egypte heeft een document opgesteld met daarin de belangrijkste elementen waarover een akkoord bestaat van het afgelopen jaar. Onze president, Mahmoud Abbas, heeft zijn handtekening onder dit akkoord gezet. Dat was weliswaar nadat president Abbas een discussie over het rapport in de mensenrechtenraad heeft willen uitstellen. Om zijn fout goed te maken heeft Abbas dan ook het Egyptische document getekend. Hamas dacht evenwel dat het Goldstone-debacle de Palestijnse Autoriteit zou ondermijnen om zo ook de macht te verwerven in de Westelijke Jordaanoever. Toen dat niet het geval bleek te zijn keerde Hamas terug naar de onderhandelingstafel. Op dat ogenblik hoopte Hamas opnieuw munt te slaan uit een gevangenruil (de ruil van Palestijnse gevangenen voor de Israëlische soldaat Shalit die in de Gaza-strook gevangen zit, nvda.), wat er opnieuw toe leidde dat ze het document niet ondertekenden. Voor ons was de boodschap dan ook duidelijk: wachten tot de gevangenruil rond is. Voorlopig zit de hele verzoeningspoging dus in het slop. Het Palestijnse volk is in grote meerderheid voorstander van nationale eenheid en dus ondertekening van het akkoord. De vraag is nu hoe vermijden dat Hamas gezichtsverlies lijdt.”

Comments are closed.