Palestina

Nieuws uit en over Palestina

Palestina

Jeruzalem de heilige stad

Christof Godderis

(Christof was in september op inleefreis in Palestina)

De muur in Jeruzalem

De muur in Jeruzalem

Jeruzalem wordt kleiner. Niet zozeer qua totale oppervlakte, maar wel wat de leefruimte voor de Palestijnse bewoners van de stad betreft. Zoals elders in Palestina moeten ook zij steeds meer van hun grond afstaan aan de joodse bevolking en worden ze verjaagd uit hun stad. ICAHD (Israeli Committee Against House Demolitions, een joodse actiegroep) nam ons mee voor een busrit op en rond de heilige stad en toonde ons de verschillende facetten van de Israëlische verovering van Jeruzalem. Google Maps, maar dan in het echt.

Jeruzalem is ook voor de Joden een heilige stad. Sinds de bezetting in 1967 vindt er een brutale verjoodsingspolitiek plaats. Hiertoe gebruikt Israël de strategie van een volleerde jager: eerst insluiten en afsluiten, daarna afmaken. Eerst bouwde Israël op de Palestijnse (oost) zijde illegale kolonies rond de stad, daarna ook nog een muur. Eenmaal goed ingesloten kon men beginnen met de overname van wat overblijft binnen deze gestelde grenzen.

De omsingeling van de stad heeft o.a. tot doel Palestijns gebied en haar bewoners zoveel mogelijk op te delen en af te sluiten van elkaar om zo elke aanspraak op een Palestijnse staat te hypothekeren. Wanneer Israël er zou in slagen Jeruzalem volledig af te
sluiten van de Westelijke Jordaanoever, dan ligt de stad immers volledig in joods en niet meer in Palestijns grondgebied.

Politiestation in het E1 plan

Politiestation in het E1 plan

Om ons getuige te maken van deze Israëlische praktijk, stopten we met de bus in ‘zone E1’. Zone E1 ligt tussen het joodse West-Jerusalem en de oostelijke joodse kolonie Ma’aleh Adumim. Met de annexatie van zone E1 in de jaren ’90 werd Jeruzalem
bijna volledig feitelijk gescheiden van de Westelijke Jordaanoever. Om de inname van zone E1 te bezegelen bouwde Israël er een

Het E1 gebied in Oost-Jeruzalem met daarop het politiestation

Het E1 gebied in Oost-Jeruzalem met daarop het politiestation

politiestation dat in 2008 werd voltooid (zie enige gebouw op de foto, zie ook kaart). Ofschoon de bouw van het politiestation zelfs door de VS werd afgeraden, ging Israël er vrolijk mee door en creëerde zo alweer een voldongen feit. De officiële uitleg luidde dat het politiestation er moest komen voor veiligheidsredenen, maar zoals u ziet op de foto is er niet veel om ongerust over te zijn in
deze kale en niet-bevolkte streek. Dit laatste zal helaas niet lang het geval meer zijn, wanneer Israël volgens de logica van inname, zal beginnen met de bouw van huizen voor joodse inwoners op Palestijns gebied. Zo zal alweer een stukje Palestijns land veroverd zijn! Uiteraard zal hier geen haan naar kraaien.

Een tweede geliefkoosde tactiek van de Israëlische staat om het proces van overname van Jeruzalem te bespoedigen is complementair aan de tactiek van de omsingeling: het vernielen van huizen van Palestijnse bewoners in Jeruzalem, en dat in naam der wet, die helaas enkel geldt voor de Palestijnen. De Israëlische politiek van huisafbraak is er in de eerste plaats op gericht zo weinig mogelijk vergunningen te geven aan Palestijnse bewoners van Jeruzalem die willen bouwen. Een bouwvergunning kost algauw $ 30 000 en laat gemiddeld 5 jaar op zich wachten. Palestijnen die toch bouwen, doen dit illegaal en dan wordt hun huis –meestal volledig- vernietigd. (Laten we er hier even aan herinneren dat de Israëliërs zelf meer dan honderd kolonies hebben
gebouwd op Palestijns grondgebied, allemaal illegaal, maar uiteraard niet het voorwerp van afbraak. Daarbij zijn er ook kolonies die zelfs volgens de Israëlische regering illegaal zijn). Volgens onze gids legt men aan deze ‘illegale’ Palestijnen bovendien een boete op, en dwingt men ze een lening af te sluiten bij de Israëlische staat om die boete af te betalen. Deze lening krijgen zij uiteraard niet
afbetaald gedurende hun leven en staat ook de aankoop van levensnoodzakelijke middelen in de weg. Daarbij heeft de Israëlische staat volledig lak aan de Palestijnse traditie –of maken ze er net handig gebruik van- om een verdiep te bouwen op de bestaande woning voor elk nieuw getrouwd koppel binnen de familie. Joden mogen trouwens zomaar tot 8 verdiepingen hoog
bouwen, Palestijnen tot 2 verdiepingen. Zo probeert men de Joodse bevolking binnen de stad op te krikken en die van de Palestijnen te beperken.

Nog volgens onze gids worden huizen soms ook at random vernietigd. Zoals elders in de Palestijnse gebieden is de enige bedoeling hiervan terreur te zaaien onder de bevolking in de hoop dat zij door deze willekeur alle hoop op een normaal leven in de stad verliezen en er zelf voor kiezen weg te gaan. Dit lijkt wel één van de slagzinnen uit het receptenboek van de Israëlische staat: “Maak hen het leven onmogelijk en ze zullen wel vanzelf wegtrekken.”

Wanneer men het patroon van vernielingen van Palestijnse huizen in Jeruzalem wat nader bekijkt, blijkt naleving van de wet inderdaad niet het enige motief van de Israëlische staat om over te gaan tot afbraak, maar zien we veeleer een patroon dat grote overeenstemming vertoont met de stadsplanning van de kolonies rond Jeruzalem. Wanneer een kolonie b.v. moet ontsloten worden via de aanleg van een autoweg en er op dit gebied Palestijnse huizen staan, besluit men plaats te maken voor de autoweg.
Ondertussen wonen in Jeruzalem en de omliggende gebieden steeds minder Palestijnen, en kan de Palestijnse Autoriteit ook steeds minder aanspraak maken op dit gebied bij eventuele vredesbesprekingen. Opnieuw een mooi voorbeeld van de voldongen-feit-politiek van Israël.

Ik ben dan ook allerminst verwonderd dezer dagen in de krant te lezen dat men speculeert over het begin van een derde intifada op dezelfde plaats waar de tweede begon.

Tags:

Comments are closed.