Palestina

Nieuws uit en over Palestina

Palestina

Archive for februari 25th, 2011

De zionistische lobby in de EU

Ludo De Brabander

"Volgens de pro-Israëllobby vallen ook bepaalde vormen van kritiek op Israël onder het label antisemitisme waaronder beschuldigingen van 'etnische zuiveringen' of het 'voeren van een Apartheidsregime'"

"Volgens de pro-Israëllobby vallen ook bepaalde vormen van kritiek op Israël onder het label antisemitisme waaronder beschuldigingen van 'etnische zuiveringen' of het 'voeren van een Apartheidsregime'"

Er is al veel inkt gevloeid over de macht en invloed van de pro-Israëlische lobby in de VS. De jongste jaren is dit lobby-apparaat ook in Brussel neergestreken om zich te installeren in de schaduw van de Europese instellingen. Het toont zich zeer actief en is er in geslaagd om tal van Europese politici voor zijn kar te spannen.

 

 

Van de pro-Israëlische organisaties die het buitenlands beleid van de Amerikaanse regering proberen te beïnvloeden is AIPAC zonder meer de machtigste en bekendste. In 1997 vroeg het blad Fortune aan Congresleden en hun medewerkers wat de belangrijkste lobby’s in Washington waren. Daarbij kwam AIPAC als tweede uit de bus. Een onderzoek uit 2005 van de National Journal kwam tot dezelfde vaststelling. The New York Times schreef  in 1987 dat AIPAC een belangrijke speler is in het maken van de buitenlandse politiek van de VS in het Midden-Oosten. Op de jaarlijkse congressen van AIPAC verschijnen alle groten uit de Amerikaanse politiek. In hun boek de ‘Israël lobby’ (2007) schrijven Mearsheimer en Walt dat de invloed van groepen als AIPAC er niet van de ene dag op de andere is gekomen. Aanvankelijk was de invloed van het zionisme het gevolg van persoonlijke contacten. President Trumans beslissing om achter de stichting van Israël te gaan staan kort na de Tweede wereldoorlog, kwam er mee dankzij de tussenkomst van een aantal Joods-Zionistische vrienden en adviseurs.

De geschiedenis van de zionistische lobby start evenwel niet in de VS. De fameuze Balfour-Verklaring (1917), genoemd naar de Britse minister van Buitenlandse Zaken, was ook een gevolg van persoonlijke contacten. Toen het Ottomaanse Rijk aan de zijde van Duitsland zijn intrede maakte in de Eerste Wereldoorlog zagen zionisten hun kans om onderhandelingen aan te knopen over een ‘nationaal tehuis’. Ze benadrukten de strategische positie van Palestina en het belang van een bevolking die bereid was de Britse belangen te helpen verdedigen, evenals de zeeroutes naar Brits-India. Theodor Herzl, de grondlegger van het politieke zionisme, omschreef dit belang in zijn boek ‘De Jodenstaat’, als volgt: “We moeten er een deel van de wal vormen van Europa tegen Azië, een buitenpost van de beschaving tegenover barbarisme. We zouden als neutrale staat met heel Europa in contact moeten blijven om ons bestaan te garanderen.” (meer…)

You are currently browsing the Palestina blog archives for the day vrijdag, februari 25th, 2011.