Palestina

Nieuws uit en over Palestina

Palestina

Archive for februari, 2011

“Ik heb enkel nog jullie”

"Het huis van de familie Abu Said is op exact 300 meter van de Israëlische grens gelegen op de rand van Gaza's no-go-zone, waar geweld en intimidatie schering en inslag zijn."

"Het huis van de familie Abu Said is op exact 300 meter van de Israëlische grens gelegen op de rand van Gaza's no-go-zone, waar geweld en intimidatie schering en inslag zijn."

Inge Neefs (vanuit Gaza)

Dit moet het mooiste stukje Gaza zijn, denk ik terwijl ik samen met Vik, een ISM collega en Mohamed, de vertaler, een smal modderig veldweggetje bewandel. Het golvend open landschap is bezaaid onder een diepgroen grastapijt, een cactusveld, citroenbomen, enkele bloeiende amandelstruiken en onkruid, in hetzelfde felgroen, dat weelderig tiert op de onbewerkte akkers. Deze groene rust is uitzonderlijk in de overbevolkte Gazastrook. We bevinden ons in Johr al-Dik, een dorpje ten zuidoosten van Gaza-Stad, dat een 5000tal inwoners telt. We stoppen aan een tent, waar het idylische plaatje met bruuske kracht in scherpe scherven uit mekaar valt. Nasser slaapt hier met zijn vijf jonge kinderen, zonder zijn vrouw Nema Abu Sayed: op 13 juli 2010 werd ze brutaal vermoord door het Israëlisch leger.

In de avond van 13 juli zit de 70-jarige Jaber Abu Sayed, Nassers vader, in zijn plastieken stoel onder zijn plastieken niche, vanwaar hij dagelijks de werkelijkheid overschouwt in het gezelschap van zijn vrouw. Vanavond ligt zijn driejarige kleinzoon Jaber junior echter naast hem te slapen. Jaber heist zich recht om de rest van de familie te vervoegen. Zodra hij het huis bereikt, wordt er zonder waarschuwing een mortiergranaat op het huis afgevuurd. Onder begeleiding van hevig geschutvuur worden vier nagelbommen afgeschoten, die Jaber, zijn dochter en zijn schoondochter verwonden. (meer…)

De zionistische lobby in de EU

Ludo De Brabander

"Volgens de pro-Israëllobby vallen ook bepaalde vormen van kritiek op Israël onder het label antisemitisme waaronder beschuldigingen van 'etnische zuiveringen' of het 'voeren van een Apartheidsregime'"

"Volgens de pro-Israëllobby vallen ook bepaalde vormen van kritiek op Israël onder het label antisemitisme waaronder beschuldigingen van 'etnische zuiveringen' of het 'voeren van een Apartheidsregime'"

Er is al veel inkt gevloeid over de macht en invloed van de pro-Israëlische lobby in de VS. De jongste jaren is dit lobby-apparaat ook in Brussel neergestreken om zich te installeren in de schaduw van de Europese instellingen. Het toont zich zeer actief en is er in geslaagd om tal van Europese politici voor zijn kar te spannen.

 

 

Van de pro-Israëlische organisaties die het buitenlands beleid van de Amerikaanse regering proberen te beïnvloeden is AIPAC zonder meer de machtigste en bekendste. In 1997 vroeg het blad Fortune aan Congresleden en hun medewerkers wat de belangrijkste lobby’s in Washington waren. Daarbij kwam AIPAC als tweede uit de bus. Een onderzoek uit 2005 van de National Journal kwam tot dezelfde vaststelling. The New York Times schreef  in 1987 dat AIPAC een belangrijke speler is in het maken van de buitenlandse politiek van de VS in het Midden-Oosten. Op de jaarlijkse congressen van AIPAC verschijnen alle groten uit de Amerikaanse politiek. In hun boek de ‘Israël lobby’ (2007) schrijven Mearsheimer en Walt dat de invloed van groepen als AIPAC er niet van de ene dag op de andere is gekomen. Aanvankelijk was de invloed van het zionisme het gevolg van persoonlijke contacten. President Trumans beslissing om achter de stichting van Israël te gaan staan kort na de Tweede wereldoorlog, kwam er mee dankzij de tussenkomst van een aantal Joods-Zionistische vrienden en adviseurs.

De geschiedenis van de zionistische lobby start evenwel niet in de VS. De fameuze Balfour-Verklaring (1917), genoemd naar de Britse minister van Buitenlandse Zaken, was ook een gevolg van persoonlijke contacten. Toen het Ottomaanse Rijk aan de zijde van Duitsland zijn intrede maakte in de Eerste Wereldoorlog zagen zionisten hun kans om onderhandelingen aan te knopen over een ‘nationaal tehuis’. Ze benadrukten de strategische positie van Palestina en het belang van een bevolking die bereid was de Britse belangen te helpen verdedigen, evenals de zeeroutes naar Brits-India. Theodor Herzl, de grondlegger van het politieke zionisme, omschreef dit belang in zijn boek ‘De Jodenstaat’, als volgt: “We moeten er een deel van de wal vormen van Europa tegen Azië, een buitenpost van de beschaving tegenover barbarisme. We zouden als neutrale staat met heel Europa in contact moeten blijven om ons bestaan te garanderen.” (meer…)

Een nieuwe lente in het Midden-Oosten?

Bogdan Vanden Berghe, Brigitte Herremans, Ludo De Brabander, Annuschka Vandewalle, Mario Franssen

Pro-democratiebetoging in Ramallah op 5 februari (foto: An Peeters)

Pro-democratiebetoging in Ramallah op 5 februari (foto: An Peeters)

Het sociale protest dat zich als een lopend vuurtje door het Midden-Oosten verspreidt, is meer dan welkom in een regio die reeds decennia wordt geregeerd door corrupte en dictatoriale militaire regimes. Na de val van president Ben Ali in Tunesië, lijken nu ook de dagen van Egyptisch president Moebarak geteld. (meer…)

Palestijnen negeren PA-verbod en betogen in solidariteit met Egypte en Tunesië

An Peeters

"Slogans als “geen divisies tussen het Palestijnse volk”, “stop Oslo” en “weg met Abbas” waren voor de politie het signaal om op te treden"

"Slogans als “geen divisies tussen het Palestijnse volk”, “stop Oslo” en “weg met Abbas” waren voor de politie het signaal om op te treden"

5 februari 2011 werd uitgeroepen als internationale dag van solidariteit met het Egyptisch volk.  Ook in het geteisterde Palestina liet men deze dag niet zomaar voorbijgaan en werd het de dag van ‘Palestinian solidarity with Egypt and Tunisia’.  Terwijl in Egypte de top van de Nationaal-Democratische Partij ontslag neemt, kwmen er in Ramallah naar schatting 2000 mensen op straat om de Egyptische burgers een hart onder de riem te steken.  Ook in Nazareth, Betlehem en Jeruzalem waren er steunacties.
De aankondiging van de demonstratie gebeurde zoals in de Arabische buurlanden via sociale netwerksites en per sms.  Op facebook werd ‘Another Voice Palestine’ als organisator opgegeven.  Het zou gaan om een coalitie van Palestijnse en internationale grassroots activisten die willen sensibiliseren en mobiliseren rond de Palestijnse nationale en mensenrechten.  De leden van de organisatie hebben verschillende achtergronden maar zijn verenigd omdat ze allemaal de Palestijnse zaak willen dienen. (meer…)

Gaza protesteert wekelijks tegen Israëls illegale detentiemaatregelen

Inge Neefs (vanuit Gaza)

De twee zes jaar oude tweelingszusjes Ala'a en Wala'a houden de foto van hun broer vast, die in een Israëlische gevangenis zit

De twee zes jaar oude tweelingszusjes Ala'a en Wala'a houden de foto van hun broer vast, die in een Israëlische gevangenis zit

Ahmed Youssef Al Ahnan was slechts een kind van 17 toen hij zes jaar geleden in het huis van zijn tante aan het strand van Khan Younis werd gearresteerd. “Ik weet nog steeds niet waarom ze mijn jongen meegenomen hebben. Hoe kan het zijn dat ze een kind zomaar kunnen arresteren!?”, vraagt zijn moeder geagiteerd terwijl ze de foto van haar zoon stevig vastklampt. Vandaag is Ahmed nog steeds opgesloten in een Israëlische gevangenis in de Negev woestijn. In de afgelopen zes jaar heeft niet één familielid toelating gekregen om hem te bezoeken. “Het duurde zelfs vier jaar voordat hij ons de eerste keer mocht opbellen!”, vertelt zijn moeder. “De afgelopen twee jaren heeft hij vaker kunnen bellen, maar ik kan hem nog steeds niet zien.” Op de vraag hoe haar zoon het stelt in de gevangenis, antwoordt ze met een ambigue mengeling van trots en verdriet: “Hij is een goede jongen; hij wil niet dat ik me zorgen maak over hem en zegt steeds dat hij het goed stelt, maar hij klinkt niet goed.” (meer…)

De straffeloosheid van Israël

Tijs Schelstraete

"Waarom belanden producten uit diezelfde illegale bezette gebieden ongestoord in de rekken van onze supermarkten?"

"Waarom belanden producten uit diezelfde illegale bezette gebieden ongestoord in de rekken van onze supermarkten?"

De straffeloosheid van Israël neemt ook in België absurde proporties aan en dreigt te escaleren tot nooit geziene toestanden. De discussie werd nogmaals in gang gezet een paar maand terug toen Karel De Gucht bakken kritiek kreeg omdat hij de term “joodse lobby” durfde te gebruiken. Opmerkelijk weetje is dat dezelfde organisatie die De Gucht aanviel, het Europees Joods Congres, het in een van de artikels op haar website nochtans letterlijk heeft over “hun lobbykracht”. Begrijpe wie begrijpen kan.

Waarom doet men hysterisch in Vlaanderen over hoofddoeken in scholen en de “oprukkende Islam” terwijl bepaalde joodse scholen in Antwerpen ongestoord lesboeken bewerken met zwarte stift, en de evolutieleer van Darwin er stelselmatig uit het lesprogramma verwijderd wordt? Geldt de lesinspectie dan niet voor deze scholen omdat men op voorhand weet dat de reactie vanuit Joodse hoek keihard zal zijn? Waarom knijpt men een oogje dicht voor deze vorm van religieus-fundamentalisme die het nochtans ook niet nauw neemt met de evolutieleer en vrouwenrechten? (meer…)

NAVO rolt rode loper uit voor Israëlisch leger

Ludo De Brabander

"Dat Ashkenazi gewoon mee mag aanschuiven aan de NAVO-tafel is een gevolg van de goede banden die Israël er mee heeft opgebouwd"

"Dat Ashkenazi gewoon mee mag aanschuiven aan de NAVO-tafel is een gevolg van de goede banden die Israël er mee heeft opgebouwd"

De Stafchef van het Israëlische leger, Gabi Ashkenazi, vertrok op 25 januari naar Brussel om deel te nemen aan een tweedaagse NAVO-conferentie van de ministers van Defensie en de militaire top. Luidens een persbericht van het Israëlische leger zou admiraal Giampaolo Di Paola, de voorzitter van het Militaire Comité van de NAVO, tijdens een ceremonieel etentje ook een speciale toost uitbrengen op het afscheid van Ashkenazi als stafchef.

Ashkenazi hield een toespraak waarin hij het had over de ‘veiligheidsuitdagingen’ voor Israël en het belang van de samenwerking tussen zijn land en de NAVO.

Hij zei dat radicale regimes en terroristische organisaties wapens op het slagveld hebben gebracht met zowel hoge als lage technologische kwaliteiten. Hij had het ook over het gebruik van burgers als menselijk schild en globale systemen van desinformatie. “Dit alles zorgde voor een betekenisvolle verandering op het slagveld”, aldus Ashkenazi.(1)

Met een verwijzing naar Afghanistan stelde de stafchef dat samenwerking nodig is omdat de gezamenlijke inspanning in de schoot van de NAVO er voor zorgen dat “zij die onze levens willen ruïneren niet meer in staat zullen zijn dat nog langer te doen”.

Enig cynisme is de Israëlische legerleider niet vreemd. (meer…)

You are currently browsing the Palestina blog archives for februari, 2011.