Palestina

Nieuws uit en over Palestina

Palestina

Archive for december, 2008

Europa medeschuldig

Uitstekend standpunt van Robert Capiot in Het Belang van Limburg (30/12)

Het regent nu al dagen bommen en raketten op Gaza. Maar het bloedbad in Gaza begon al veel eerder, op 25 januari 2006: toen bleek dat Hamas de democratische Palestijnse parlementsverkiezingen overduidelijk had gewonnen.

Israël, dat er prat op gaat dat het de enige democratie in het Midden-Oosten zou zijn, aanvaardde de uitspraak van de Palestijnse kiezers niet.

En ook de Europese Unie deed dat niet want ze besloot tot een boycot van de democratisch verkozen Palestijnse regering. Een afgrijselijke blunder: Hamas heeft nooit een kans gekregen zich aan te passen, haar standpunten toe te lichten en te matigen, aan de onderhandelingstafel bij te schuiven…

Europa heeft zijn geweten gesust door ruimschoots humanitaire hulp te geven aan Gaza – als Israël ze al niet tegenhield. Voor het overige heeft Brussel zich laten chanteren door Israël, heeft de Europese Unie de joodse staat laten begaan, zelfs beloond, begin deze maand nog met een opwaardering van de relaties.

En niemand die Israël erop wijst dat het de Vierde Conventie van Genève overtreedt door – samen met Egypte – van de Gazastrook een concentratiekamp te maken en de 1,5 miljoen inwoners voedsel en medicijnen te onthouden. De doe-het-zelfraketten van Hamas waren precies bedoeld om Israël te dwingen een eind te maken aan de wurggreep op Gaza.

Nu de confrontatie is geëscaleerd staat de Europese Unie weer te kijken en prevelen Sarkozy en Co hooguit enkele vrome wensen en vage veroordelingen van het “buitensporige geweld”.

Eigenlijk moeten we ons schamen omdat we de kopstukken van de Europese Unie hebben laten begaan, ongeïnteresseerd hebben laten toekijken hoe Israël de kinderen van Gaza uithongerde in de hoop dat de vaders en moeders zich tegen hun verkozen leiders zouden keren.

Omdat dat niet gebeurde heeft Israël nu naar het ultieme middel gegrepen: uitroeien. Israël probeert in Gaza een politieke beweging te vernietigen die het destijds zelf heeft gestimuleerd om de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO van Jasser Arafat te dwarsbomen. De PLO stelt intussen niets meer voor: na 15 jaar onderhandelen met Israël heeft ze niks bereikt.

En nu moet Hamas voor de bijl. En wie of wat komt er in de plaats? Islamitische Jihad of Al-Qaida? Of is het de bedoeling alle Palestijnen te liquideren of minstens te doen afzien van hun rechten op een eigen leefbare staat?

End the Carnage in Gaza–Boycott the Israeli Academy Now!

Press Release from the Palestinian Federation of Unions of University Professors and Employees (PFUUPE)

December 29, 2008

The Palestinian Federation of Unions of University Professors and Employees condemns in the strongest possible terms the bombing today of the campus of the Islamic University in Gaza.  This wanton destruction of an academic institution is only the latest in the ongoing lethal campaign launched by the Israeli government and army against Palestinian society in the Gaza Strip.  This murderous rampage has caused over 300 deaths and the injury of close to 1500 Palestinians.  And the carnage continues with impunity.

We add our voice to the urgent appeal issued two days ago by the Palestinian Boycott, Divestment and Sanctions National Committee (BNC)* urging international civil society not just to protest and condemn Israel’s massacre in Gaza, but also to join and intensify the international Boycott, Divestment and Sanctions (BDS) campaign against Israel to end its impunity and to hold it accountable for its persistent violations of international law and Palestinian rights.  We agree that, without sustained, effective pressure by people of conscience the world over, Israel will continue with its gradual, rolling acts of genocide against the Palestinians, burying any prospects for a just peace under the blood and rubble of Gaza, Nablus and Jerusalem.

Today, at the height of the lethal Israeli assault against the Palestinian people in Gaza, we are met with deafening silence emanating from the Israeli academy. Does it condone the murderous bombing campaign that its government is carrying out in the name of all Israelis?  Are the members of the academy dutifully preparing for the reserve call-up just approved by their government, ready to serve in the death squads committing war crimes around the clock?  Are Israeli universities willing to call for an end to the occupation? Are they going to cut their organic and deep-rooted ties with the military-security establishment? There is no doubt that the aggression against the Gaza Strip has reached horrendous proportions, described by many international public figures as constituting war crimes and a continuation of the ethnic cleansing unleashed sixty years ago.

We urge academics around the world to intensify their boycott of Israeli academic institutions, and to isolate the Israeli academy in international forums, associations of academics, and other international venues.  Israeli academic institutions are complicit in the entrenched system of oppression practiced by the Israeli state, and their silence at this critical moment is only the most vociferous indicator of this complicity.

Dr. Amjad Barham

President

PFUUPE

* http://www.bdsmovement.net/?q=node/235

The Palestinian BDS National Committee (BNC) includes: Council of National and Islamic Forces in Palestine; General Union of Palestinian Workers; Palestinian General Federation of Trade Unions; Palestinian Non-Governmental Organizations’ Network (PNGO); Federation of Independent Trade Unions; Union of Palestinian Charitable Organizations; Global Palestine Right of Return Coalition; Occupied Palestine and Golan Heights Advocacy Initiative (OPGAI); General Union of Palestinian Women; Palestinian Farmers Union (PFU); Grassroots Palestinian Anti-Apartheid Wall Campaign ( STW); Palestinian Campaign for the Academic and Cultural Boycott of Israel (PACBI); National Committee to Commemorate the Nakba; Civic Coalition for the Defense of Palestinian Rights in Jerusalem (CCDPRJ); Coalition for Jerusalem; and Palestinian Economic Monitor.

 

Gaza : “Wij begrijpen de stilte van de internationale gemeenschap niet”

Aangebracht door Bert de Belder (Intal)
    
Interview met Dr. Yousef Mousa, directeur van de Union of Health Work Committees in Gaza

De Union of Health Work Committees (UHWC) is de partnerorganisatie van Geneeskunde voor de Derde Wereld in Gaza, waarmee we al jaren een noodhulpproject hebben (samen met Oxfam-Solidariteit). Na slechts enkele pogingen krijg ik de directeur al aan de lijn. Ik breng hem eerst en vooral onze solidariteit over. Dr. Yousef Mousa klinkt vastberaden. Hij is blij dat ik bel voor een situatieschets, want “de media geven niet weer wat de realiteit op het terrein is, ze brengen meestal een compleet ander verhaal”. Dr. Mousa beantwoordt mijn vragen met een waterval, in vloeiend Engels.

 Dr. Mousa: “Vandaag tellen we al meer dan 360 doden, waaronder 52 kinderen en vrouwen. 80% van de dodelijke slachtoffers zijn burgers. 1635 mensen raakten al gewond, 228 van hen zijn in kritieke toestand. Maar we kunnen slechts maximaal 128 patiënten op intensieve zorgen leggen, in alle ziekenhuizen van heel Gaza samen. En dat betekent dan nog dat we twee patiënten samen leggen in één eenheid, want er zijn maar 64 bedden voor intensieve zorgen. Kun je je dat voorstellen?”

80% burgerslachtoffers, maar nochtans beweert Israël alleen de Hamas-infrastructuur te willen treffen…

Dr. Mousa: “Het zit helemaal anders in mekaar: Israël is bezig een soort “urbanicide” uit te voeren (een hele stadsbevolking uitmoorden – term die ook gebruikt werd voor Fallujah in Irak, nvdr). Israëlische oorlogsvliegtuigen bombarderen scholen, universiteiten, woonwijken, ministeries, gebouwen van ngo’s,… Alles is hun doelwit! Gaza wordt echt met de grond gelijk gemaakt! Gisteren stelde het Israëlisch leger een bufferzone in van 2 km langs de grens tussen Gaza en Israël: een niemandsland, waar iedereen die zich er begeeft al worden doodgeschoten. Ook daar zullen nog veel slachtoffers vallen.”

 Welk geval van burgerslachtoffers heeft je het meest getroffen, in het Al-Awda Hospitaal van de UHWC?

Dr. Mousa: “Gisteren bombardeerde de Israëlische luchtmacht een moskee in het Jabaliya-vluchtelingenkamp. Brokstukken kwamen terecht op een woning er vlak naast, het dak stortte in. Vijf kinderen van hetzelfde gezin kwamen daarbij om. Het duurde meer dan een uur om hen van onder het puin te halen. Toen ze aankwamen in ons hospitaal, waren ze alle vijf overleden”

Hoe zit het met de bevoorrading van de hospitalen?

Dr. Mousa: “Catastrofaal. Van 155 essentiële geneesmiddelen is de stock zero, niets meer. Voor 225 producten medisch materiaal hetzelfde. Er is een ernstig tekort aan labomateriaal, aan producten voor anesthesie, aan wisselstukken voor machines.”

Welke boodschap wil je meegeven voor de Belgische bevolking?

 Dr. Mousa: “Wij, Palestijnen, doen een oproep aan alle volkeren en regeringen om Israël onder druk te zetten om zijn militair offensief tegen Gaza onmiddellijk te stoppen.Niemand mag toelaten dat Israël eenzijdig probeert de situatie in Gaza te veranderen door middel van geweld, en zijn wil opdringt aan 1,5 miljoen mensen, terwijl het daarbij de mensenrechten en het internationaal humanitair recht schendt. En er is geen enkele politieke rechtvaardiging voor de stilte van de internationale gemeenschap. De Palestijnen doen niet anders dan hun rechten verdedigen. Wij begrijpen die stilte dan ook niet. Wij geloven dat we, net als alle andere volkeren, mogen opkomen voor gerechtigheid, zonder erom te moeten bedelen.”

Ik wil het gesprek afsluiten, maar Dr. Mousa wil nog iets kwijt: “Ik wil Geneeskunde voor de Derde Wereld, Oxfam-Solidariteit en de Belgische overheid nog speciaal bedanken voor hun blijvende steun aan de UHWC. Zonder die steun waren we al veel vroeger in moeilijkheden gekomen. Weet je dat het 600 dinar (450 euro) per dag kost alleen al om onze ziekenhuisgenerator te doen draaien? Dat kunnen we maar dankzij jullie steun!”

Steun het Al-Awda Hospitaal in Gaza. Je bijdrage is welkom op rek.nr. 001-1951388-18 van G3W, met vermelding “Gaza”.
 

Lessen uit de geschiedenis: de standvastigheid van Israël

door Fouad Gandoul  

Sinds de geboorte van Israël zijn Israelische leiders herhaaldelijk over de spreekwoordelijke schreef gegaan om één welbepaald doel na te streven: Eretz Israël oftwel Groot Israël. Een droom die ze vandaag meer dan ooit aan het waarmaken zijn. Daarvoor staat één probleem in de weg: de Palestijnen die er sinds mensenheugenis in wonen. Het zwaard van Israël hangt als die van Damocles boven de 1.5 miljoen inwoners van de Gazastrook. De strategie is altijd dezelfde: als de Palestijnen weerspannig worden moet bruut en blind geweld worden gebruikt om hen terug in het gareel te doen lopen. Alzo heeft Israël een traditie opgebouwd om het protest uit het buitenland te negeren, hetgeen de boodschap aan de Palestijnen alleen maar versterkt: ‘wij doen wat wij kunnen doen om jullie wil te breken. Doe dus wat wij zeggen of onderga de gevolgen van ons zwaard.’
Het cynische is dat, indien Ehud Barak morgen erin slaagt een nepoplossing à la Akkoorden van Oslo tevoorschijn te toveren, dat hij ook nog kans maakt op de Nobelprijs voor Vrede.
Dat was zo ten tijde van zijn ‘illustere’ voorganger oud-generaal en vermoorde premier Yitzhak Rabin. Met een Machiavellistisch inzicht in het menselijk gedrag sloeg hij erin de eerste Palestijnse opstand van 1988 te breken. Zijn ordewoord naar de soldaten was kristalhelder. Ze moesten letterlijk de botten breken van de opstandelingen. Wie zich dit niet kan voorstellen moet even op youtube surfen om het bewijsmateriaal te ‘bewonderen’. Waarom hij daartoe de opdracht gaf wordt door diverse auteurs uitgelegd. In het algemeen is men het erover eens dat hij ervan uitging dat minder gewelddadige middelen de demonstranten niet konden beteugelen, dat schieten met scherp de rellen alleen maar verder zou aanwakkeren. Ondanks het buitenlands protest koos deze generaal voor de vlucht vooruit en beveelde het ondenkbare. Het gevolg voor zijn populariteit in Israël was voorspelbaar; de man werd een nationale held. Dat legde hem ook geen electorale windeieren tijdens de verkiezingen van 1992.
Het ziet er naar uit dat de brutale strategie van de huidige Israëli regering vooral een electoraal gewin nastreeft. Het zijn verkiezingen in februari en de hete adem van de extreemrechtse partij van Netanyahu is voelbaar in de nek van Kadima, de partij van Olmert en co.
Israël is niet het enige land dat trouw is aan het Machiavellistische gedachtegoed. Het doel heiligt voor deze staten alle middelen. Als een een beleid niet effectief is, kan het niet deugdzaam zijn volgens hen. De stem van de Israeli’s in het Zuiden van Israël zal ongetwijfeld gaan naar de partij die bereid is het hardst op te treden tegen de algemene vijand van de Israël, zijnde Hamas. Fatah is onschadelijk. De Palestijnse president is verzwakt en maakt geen indruk op Israël.
De grootste slachtoffers in dit verhaal zijn de Palestijnen, de mensenrechten en het internationaal recht. De Palestijn leeft in een openlucht gevangenis of in burchten waar verpaupering en absolute miserie heerst. De mensenrechten worden dagdagelijks door Israël met de voeten getreden en het internationaal recht blijft doden letter in het conflict tussen beide naties. Het ziet er naar uit dat voor aardse doelen Israël alle heilige waarden van Elohim overboord gooit. Laat ons hopen dat Israël uit deze onmenselijke fout een moreel aanvaardbare les trekt…of ben ik nu naïef?
*   Lic. Politieke wetenschappen                                                                                                                            

Wat kan je doen? Schrijf naar minister De Gucht

Als vredesbeweging kunnen we niet onverrichterzake toekijken naar de slachting die aan de gang is in de Gaza-strook. Daarom vragen wij u een brief te sturen naar de minister van Buitenlandse Zaken, meneer De Gucht, om uw bezorgdheid uit te drukken. U kan een eigen versie maken, maar als u de juiste woorden niet vindt, kan u onderstaande voorbeeldbrief kopiëren en plakken in een nieuwe mail gericht aan: 
kab.bz@diplobel.fed.be

Aan de minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht

Gezien het disproportioneel geweld dat het Israëlisch staatsapparaat momenteel tentoonspreidt in de Gaza-strook, stellen wij ons vragen bij de recente upgrade (8december 2009) van de relatie tussen Europa en Israël. Bij het opstellen van deze brief zijn er al meer dan 300 doden te betreuren in Gaza (de VN hospitalen hebben het al over 56 burgers).

Het bombarderen van doelen in een dichtbevolkt gebied is al een oorlogsmisdaad op zich. Dat dit gebied bovendien aan de grenzen is afgesloten, zodat de 1,5 miljoen inwoners er als ratten in de val zitten, is ronduit afgrijselijk. Israël moet zijn oorlogscampagne in Gaza onmiddellijk stopzetten, net zoals de illegale bezettingspolitiek op de Westelijke Jordaanoever en in Oost-Jeruzalem, die de diepere oorzaak is van het hele conflict.

Er is dringend nood aan internationale druk. Ik wil u dan ook vragen om er mee voor te zorgen dat aan de Europese passiviteit ten aanzien van opeenvolgende Israëlische oorlogsmisdaden (zoals uitvoerig beschreven in opeenvolgende VN-rapporten) een einde wordt gemaakt. Als Europa de mensenrechten hoog in het vaandel draagt, dan moeten ons land en de andere lidstaten van de Europese Unie de Israëlische bombardementen en het moordend embargo tegen de Gaza-strook krachtig veroordelen. Het internationaal humanitair recht zegt dat niemand van welk kamp ook burgers tot doelwit mag maken en dat alle landen daarin hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Ik dring er als verantwoordelijke burger bij u op aan om een onmiddellijke opschorting van elke Europees-Israëlische samenwerking te vragen en de bevoorrechte relatie tussen België en Israël met onmiddellijke ingang op te schorten. Ik vraag u een EU-sanctieregime op te starten en vol te houden tot Israël het internationaal recht respecteert.

Een bezorgde burger

Stop de Israelische misdaden in Gaza

Nadia Fadil, Ludo De Witte en Ludo De Brabander

De Israëlische bombardementen op Gaza van dit weekend richten een ware slachting aan en voeren het Palestijns-Israëlisch bezettingsconflict daarmee nog maar eens naar een nieuw bloedig dieptepunt. Op het ogenblik dat we dit schrijven zijn er al meer dan 200 dodelijke slachtoffers gevallen en een 700-tal gewonden, wat het tot een van de bloedigste dagen in het conflict maakt sinds 1967. Gesterkt door de lauwe internationale reacties en de steun van de VS laat de Israëlische regering weten dat dit offensief nog maar het begin is.
 
Wat Israël en vele commentatoren ook mogen beweren, de huidige bombardementen van Gaza zijn geen reactie op de raketaanvallen van Hamas die op 19 december een einde maakte aan het staakt-het-vuren. De Israëlische krant Haaretz (28/12/08) schrijft dat defensieminister Eduh Barak het leger reeds zes maanden geleden beval zich op te maken voor de operatie, op een ogenblik dat de Israëlische regering onderhandelingen voor een staakt-het-vuren met Hamas had aangevat. Bovendien rechtvaardigt het argument dat Israël Hamas wil treffen op geen enkele wijze dat burgers tot doelwit worden gemaakt van strafmaatregelen en militaire operaties. In werkelijkheid wordt de hele bevolking van Gaza geraakt. Waar het echt om draait is het breken van het verzet tegen de bezetting en de uitbreiding van de kolonisatie op de Westelijke Jordaanoever en anderzijds de verkiezingen in Israël waar de regeringspartijen met een straffe militaire actie het verloren terrein op de extreemrechtse oppositie onder leiding van Benjamin Netanyahu proberen terug te winnen.
 
De Israëlische regering presenteert haar eigen wandaden stelselmatig als ‘zelfverdediging’. Hierdoor slaagt Israël erin het beeld te scheppen dat zij dit geweld niet heeft gewenst, maar noodgedwongen ‘reageert’ op het geweld van Hamas. Deze voorstelling van zaken – die ook door vele media wordt overgenomen – berust op een foutieve lezing van de feiten om minstens twee redenen.
 
Ten eerste gaat ze voorbij aan de voorgeschiedenis. Israël is niet het slachtoffer, maar de regisseur van dit drama. Als bezettingsmacht controleert Israël de luchtruimte, grenzen, water alsook het komen en gaan van de Palestijnen in Gaza (en de Westelijke Jordaanoever). Sinds Gaza tot ‘vijandig gebied’ (hostile territory) werd uitgeroepen in September 2007, na de machtsovername door Hamas, blokkeert Israël elementaire basisvoorzieningen. De gevolgen zijn dramatisch. Er is aan alles een gebrek, aan voedsel, medicijnen en petroleum om de elektriciteitsgeneratoren draaiende te houden. Een hele bevolking wordt uitgehongerd. Een recente studie stelt dat 46 procent van de kinderen lijdt aan acute bloedarmoede. “De idee is om de Palestijnen aan een dieet te onderwerpen, maar niet om hen van honger te laten sterven”, aldus een adviseur van de Israëlische premier twee jaar geleden. Deze schandalige doelstelling is gerealiseerd. Volgens het Rode Kruis kampt 70% van de bevolking met een gebrek aan voedsel. Het gaat hier niet om een of andere natuurramp maar om een bewuste politiek van een staat die zich graag de enige democratie in het Midden-Oosten noemt. Richard Falk, de Speciale Rapporteur van de VN spreekt van een “flagrante en massieve inbreuk op het internationaal humanitair recht.”
 
Er wordt verder de valse indruk gewekt dat Gaza en Israël twee gelijkwaardige tegenstanders zijn. Israël beschikt over een van de best uitgeruste legers ter wereld, waartegen de Palestijnse milities geen partij vormen. Bij het inzetten van deze oorlogsmachine kijkt de Israëlische regering – wars van de humanitaire regels – op geen mensenleven. De laatste grootscheepse aanval op Gaza, in Februari 2008, maakte om en bij de 112 doden, waaronder een aanzienlijk aantal vrouwen en kinderen. Hoewel elk slachtoffer er een teveel is, is het ook belangrijk eraan te herinneren dat het aantal dodelijke Palestijnse slachtoffers een veelvoud bedraagt van die aan Israëlische zijde. De website van de Middle East Policy Council leert ons dat er in 2008 29 Israëlische dodelijke slachtoffers vielen, tegenover 432 doden aan Palestijnse zijde. Aan Israëlische kant gaat het om een forse daling in vergelijking met 2002 toen er 422 doden vielen. Aan Palestijnse zijde blijft de tol buitengewoon hoog: van 1072 in 2002 naar 432 in 2008 de tientallen doden van de jongste dagen niet meegerekend. Deze cijfers houden geen rekening met de vele doden als gevolg van het embargo tegen Gaza
 
Het moedwillig uithongeren en collectief straffen van een hele bevolking, in de hoop dat de bevolking zich tegen haar verkozen leiders keert, gebeurt onder de ogen van de internationale gemeenschap. Goed gedocumenteerde rapporten van de speciale rapporteur voor de Mensenrechten van de VN en mensenrechtenorganisaties worden zonder gevolg geklasseerd. De Speciale Rapporteur van de VN Richard Falk vroeg tevergeefs onmiddellijke actie tegen de “voortdurende en grootschalige inbreuken op het fundamentele mensenrecht op leven”. Hij stelde dat de VN een dringende inspanning moeten leveren om een burgerbevolking te beschermen die “collectief wordt bestraft door een beleid dat gelijkstaat aan misdaden tegen de menselijkheid”. Duidelijker kan het toch niet?
 
Toch hebben de VS en de EU al die tijd net het tegenovergestelde gedaan. De VS storten elk jaar 2,5 miljard dollar militaire steun door aan de Israëlische bezettingsmacht en hebben tal van militaire samenwerkingsakkoorden en projecten lopen. Washington heeft de Israëlische politiek tegen Gaza altijd gesteund en ook nu laten weten zich achter deze gruwelijke militaire campagne te scharen. Ook de EU ziet geen graten in goede relaties met Israël. Meer nog. Op de jongste top begin december heeft de Europese Raad zelfs beslist de relaties met Israël ‘op te waarderen’, tegen een negatieve stemming van het Europese parlement in.
 
Met een dergelijk cynisch beleid zijn beide grootmachten goed op weg om het Internationaal recht ten grave te dragen. Ze verspelen dan ook elk gezag om anderen in dat verband nog de les te spellen, terwijl er nu juist nood is aan een internationale druk die een einde maakt aan het moorddadige optreden van het Israëlische leger en de onmenselijke blokkade van Gaza. Wij roepen dan ook op tot een krachtdadige veroordeling en de opschorting van alle handels- en diplomatieke akkoorden met Israël zolang de bezettingspolitiek aanhoudt.
 
Dit opiniestuk is mee ondertekend door:
 
Dirk Adriaensens (Brussels Tribunal)
Miriyam Aouragh (Postdoctoraal onderzoeker, Oxford university UK)
Ikram Aoulad Lahcen (actrice)
Jean-Jacques Amy (Emeritus  Buitengewoon Hoogleraar aan de VUB)
Samira Ameziane
Karima Arektoute (salesmanager)
Karel Arnaut (antropoloog, Ugent)
Herman Asselberghs (Kunstenaar/Docent)
Ahmed Azzouz (Inspecteur Islamlessen)
Ginette Bauwens (Filosofische kring Aurora Brussel)
Sarah Bracke (docent sociologie, KULeuven)
Abdelhay Ben Abdellah
Mostafa Benkerroum (acteur/theatermaker)
Bilal Benyaich (Politoloog)
Mohamed Benzakour (auteur, publicist)
Jean Brincmont (UCL-FYMA)
Christophe Callewaert (Journalist, Indymedia)
Lucas Catherine (auteur)
Saddie Choua (filmmaakster)
Mohamed Chakkar (FMV)
Najib Chakouh (voorzitter Kifkif)
Bambi Ceuppens (antropologe, KMMA)
Bert Cornillie (Hoogleraar Taalkunde, K.U.Leuven)
Dieter Cortvriendt (Socioloog)
Bert De Belder (INTAL)
Eric De Bruyn (Sp.a-Rood)
Lieven De Cauter (Cultuurfilosoof RITS/Leuven)
Marc De Kesel (Lector filosofie Arteveldehogeschool Gent, Senior Onderzoeker Radboud Universiteit Nijmegen)
Anne Teresa De Keersmaeker (choreografe)
Herman De Ley (Emeritus Professor, Ugent)
Marc De Meyere (huisarts, Prof. Em. Ugent)
Ignaas Devisch (Hoogleraar filosofie, Ugent)
Ida Dequeecker (VOK)
Karel Dobbelaere (Emeritus Professor, KULeuven)
Mostafa Einauan (VRT redacteur)
Hicham El Mzairh (Liberaal politicus)
Abderrazak El Omari (Divers en Actief)
Soumia El Majdoub (Diversity Consultant)
Said El Majdoub
Mohamed El Omari (jurist)
Fouad Gandoul (Voorzitter ACW Genk)
Eric Goeman (Voorzitter Attac Vlaanderen en Democratie 2000)
Fahrad Golyardi (Eutopia tijdschrift)
Jan Goossens (artistiek leider, KVS)
Delphine Hesters (Doctoraal onderzoekster, KULeuven)
Jos Hennes (uitgever, EPO)
Maryam H’madoun (BOEH!)
Simon Horsten (Oud-Hoofdredacteur Veto)
Dirk Jacobs (hoogleraar sociologie, ULB)
Peyman Jafari (onderzoeker Universiteit Leiden, bestuur Internationale
Socialisten)
Halima Labsir (lid AEL)
Rudi Laermans (gewoon hoogleraar sociologie, KULeuven)
Abderrahim Lahlali (advocaat)
Geert Lambert (Voorzitter Vlo.Pro)
Rachida Lamrabet (auteur)
Tom Lanoye (auteur)
Frie Leysen (director theater der welt, essen/mulheim 2010)
Matthias Lievens (HUBrussel)
Yasmine Mahboub (leerkracht Frans, KA Antwerpen)
Albert Martens (Em. Hoogleraar Sociologie, KULeuven)
Ico Maly (Kifkif)
Hajo G. Meyer (publicist)
Herman Mielants (professor Reumatologie – Universiteit Gent)
An Muylaert (Intal/Recht op terugkeer-Droit au retour)
Dany Neudt (coördinator Kifkif)
Shervin Nekuee (Eutopia tijdschrift)
Alain Platel (regisseur, Les Ballets C. de la B.)
Mohamed Ridouani (Schepen Leuven)
Jan Roegiers (Vlaams Volksvertegenwoordiger, ex-VloPro)
Frank Roels (Arts, Emeritus hoogleraar, Ugent)
Nadine Rosa Rosso (leerkracht, Rassembler les Resistances)
Olivia Rutazibwa (Ugent)
Jad Salhab (architect)
Ali Salmi (Schepen Mechelen)
Johan Sanctorum (Filosoof-auteur)
Kris Smet (ex-VRT journaliste)
Erik Swyngedouw (Professor Geography, Manchester University)
Birsen Taspinar (psychologe)
Marleen Temmerman (sentator Sp.a)
Frank Theys (filmmaker)
Katrien Theunis (architect)
Werner Trio (Journalist Klara)
Pieter Van Bogaert (Square vzw)
Gie van den Berghe (ethicus en historicus, gastprofessor Ugent)
Stijn Van de Perre (Lector ArteveldeHogeschool)
Elke Van de Perre (WTM)
Michel Vanhoorne (Coördinator LEF)
Annuschka Vandewalle (FOS-Socialistische Solidariteit)
Sonja Vanwichelen (socioloog, Yale University)
Frank Vercruyssen (acteur, Stan toneelgezelschap)
Eva Vergaelen (auteur)
Luk Vervaet (IUFP)
Fabienne Verstraeten (directrice Les Halles, Schaarbeek)
Marc Verminck (Filosoof Leuven)
Remi Verwimp (coördinator Werkplaats voor Theologie en Maatschappij)
Koen Vlassenroot (docent, Ugent)
Liliane Voyé (Emeritus Professor, UCL)
Dominique Willaert (Victoria Deluxe vzw)
Sami Zemni (professor UGent)

You are currently browsing the Palestina blog archives for december, 2008.