Palestina

Nieuws uit en over Palestina

Palestina

Archive for the ‘Palestina/israël nieuws’ Category

Een hypocrisie te zwaar om dragen

Ludo De Brabander

"Wat zijn de grote woorden van Europese leiders waard nadat ze jarenlang de Israëlische politiek van voldongen feiten hebben getolereerd, erger nog, hebben gesteund?"
“Wat zijn de grote woorden van Europese leiders waard nadat ze jarenlang de Israëlische politiek van voldongen feiten hebben getolereerd, erger nog, hebben gesteund?”

Een Palestijnse staat kan er alleen maar komen op basis van onderhandelingen, aldus de VS en een aantal Europese leiders. Ze hebben nochtans de situatie mee helpen verzieken door goede relaties met de bezettingsmacht aan te knopen terwijl de kolonisatie elke dag voortschrijdt. Een hypocrisie die te zwaar wordt om dragen.

Een Palestijnse staat kan er alleen maar komen op basis van onderhandelingen. Dat is het inmiddels bekende standpunt dat VS-president Barack Obama hanteert om alvast een veto in de VN-Veiligheidsraad te verantwoorden als de Palestijnen zouden doorzetten met het initiatief om erkend te worden als 194ste lidstaat van de Verenigde Naties (VN).

Washington zwicht hiermee compleet voor de druk van de Israëlische regering die kan rekenen op een ontzettend machtige zionistische lobbygroep in alle politieke instellingen die de VS rijk is.

In Caïro-toespraak klonk het nog overtuigend …

Obama zal ongetwijfeld de geschiedenis ingaan als de president bij wie er een kloof gaapt tussen wat hij belooft en wat hij doet. In zijn beruchte Caïro-toespraak voor de Arabische wereld van juni 2009 klonk het nog overtuigend: “Dus laat er geen twijfel over bestaan: de situatie voor de Palestijnse bevolking is niet te tolereren. Amerika zal zich niet afkeren van de legitieme Palestijnse aspiratie voor waardigheid, kansen en een eigen staat.”

Een jaar later zou Obama in zijn toespraak voor de Algemene Vergadering van de VN zijn verwachting uitdrukken dat Palestina een nieuw lid zal worden van de VN als “onafhankelijke, soevereine Palestijnse staat die in vrede leeft met Israël”.

Terwijl hij het zei, maakte de Israëlische premier Benjamin Netanyahu duidelijk dat hij niet van plan was om zelfs maar tijdelijk het moratorium op de stopzetting van de bouw van nieuwe nederzettingen te verlengen, ook al maakte Obama zoveel knievallen.

Zei de Amerikaanse president toen niet zelf dat zo’n moratorium nodig was om enig perspectief te hebben op succesvolle vredesonderhandelingen? Geen moratorium, geen onderhandelingen, zo wist hij toen. En nu plots moeten de Palestijnen wel onderhandelen, ook al groeit het aantal kolonisten op hun grond elke maand met rasse schreden.

Europese Unie doet niet veel beter

Binnen de Europese Unie is het al niet veel beter en stellen de landen zich als vanouds verdeeld op, met felle tegenstanders, enkele voorstanders en allerlei tussenposities. De Belgische minister van Buitenlandse Zaken, Steven Vanackere (CD&V), bijvoorbeeld durft na 20 jaar vruchteloos onderhandelen nog stellen dat de Palestijnse demarche “geen duurzame stap” zou zijn.

Vanackere ziet meer heil in een zoveelste vage resolutie waar hele VN-kasten mee zijn gevuld. Hij poneert het zonder enige schaamte. Wat is er dan duurzaam genoeg tegen de kolonisatie en de landroof van Israël?

Wat zijn de grote woorden van Europese leiders waard nadat ze jarenlang de Israëlische politiek van voldongen feiten hebben getolereerd, erger nog, hebben gesteund?

Hun vruchteloze oproepen aan de Israëlische regering om te stoppen met het bouwen van steeds maar nieuwe Joodse nederzettingen op Palestijnse grond, gingen immers gepaard met uitstekende relaties die “van Israël – dixit Javier Solana in zijn hoedanigheid van Hoge Vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk Buitenlands- en Veiligheidsbeleid van de EU – een lidstaat maken zonder het effectief te zijn”.

“Er is geen land buiten het Europese continent dat het soort van relatie heeft zoals Israël dat heeft met de Europese Unie”, zo zei Solana in oktober 2009 op een conferentie in Jeruzalem.

Een jaar eerder, in december 2008, stemden de 27 Europese leiders unaniem voor een opwaardering van de relaties met Israël. Het Europese parlement houdt de implementatie van die opwaardering vooralsnog tegen. Daardoor wordt ons – gelukkig – het schouwspel van drie ontmoetingen per jaar tussen de Israëlische extreemrechtse minister van Buitenlandse Zaken, Avigdor Lieberman, en zijn 27 Europese collega’s bespaard.

Opwaardering relatie koppelen aan vredesproces

In een adem begroeven de Europese leiders onder Israëlische druk een zogenaamd ‘actieplan’ voor het vredesproces. België en vier andere landen wilden de opwaardering van Israël koppelen aan de vooruitgang in het vredesproces tot de finale status van onderhandelingen. Ze gingen evenwel overstag na een bezoekje van de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken, Tzipi Livni (Kadima, ex-Likoed).

Het is datzelfde Europa vanwaar nu vermanend wordt uitgehaald naar de ‘onverantwoordelijkheid’ van de Palestijnse Autoriteit om het lidmaatschap van de VN eenzijdig aan te vragen.

Neen, de Palestijnen moeten zich volgens de VS en de meeste landen van de EU te pletter onderhandelen met een militaire bezettingsmacht die door ons, en vooral de VS (met 3 miljard dollar per jaar), wordt bewapend en militair gesteund.

Vraag eens aan een slaaf om te onderhandelen met zijn tot de tanden bewapende heerser om hem aub van de ketenen te bevrijden en hem zijn rechten terug te geven. Hebben we aan de opstandelingen in de Arabische wereld gevraagd om te onderhandelen?

“Hebben we aan de opstandelingen in de Arabische wereld gevraagd om te onderhandelen?”Hebben we de Libische rebellen niet alle militaire steun toegezegd omdat ze vooral niét mochten onderhandelen? Hebben we Kosovo uit handen van Servië weggebombardeerd onder het argument dat we de democratische rechten van de bevolking en de mensenrechten moesten verdedigen? etc.

De waarheid is dat de Palestijnen over een bittere uitzonderingstatus beschikken die het mogelijk maakt dat ze sinds de oprichting van de Israëlische staat in 1948 met vele honderdduizenden systematisch van hun gronden worden verdreven. Dat ze systematisch geschonden worden in de meest elementaire rechten.

We zouden ons collectief moeten schamen over dergelijke leiders te beschikken van wie de hypocrisie in dit dossier te zwaar wordt om te dragen.

Wanhopige Palestijnse shortcut

Bogdan Vanden Berghe, algemeen secretaris van 11.11.11, Ferre Wyckmans, voorzitter LBC- NVK, Alain Clauwaert , voorzitter Algemene Centrale ABVV, Annuschka Vandewalle, algemeen secretaris FOS, Brigitte Herremans, experte Midden-Oosten Broederlijk Delen/Pax Christi, Ludo De Brabander, woordvoerder Vrede vzw en Bert De Belder, coördinator Intal.

"De vredesonderhandelingen hebben niets concreets opgeleverd en de Oslo-akkoorden, die aan de basis lagen van de officiële vredesgesprekken, zijn morsdood."

"De vredesonderhandelingen hebben niets concreets opgeleverd en de Oslo-akkoorden, die aan de basis lagen van de officiële vredesgesprekken, zijn morsdood."

De Palestijnen geven zelf toe dat hun gooi om de erkenning als staat via de Verenigde Naties te forceren een wanhoopspoging is. De vredesonderhandelingen zijn morsdood, Israël zet zijn expansiebeleid verder en de Palestijnse staatsopbouw vordert traag. België en andere Europese landen moeten de druk op Israël opvoeren.

Twintig jaar vredesonderhandelingen hebben de Palestijnen geen eigen staat opgeleverd. Daarom gooit de Palestijnse Autoriteit het over een andere boeg: de erkenning van de Palestijnse staat binnen de grenzen van vóór 1967. Palestina vraagt de landen van de internationale gemeenschap die erkenning te steunen. Daarnaast vragen de Palestijnse leiders aan de Algemene Vergadering van de VN het lidmaatschap van de VN. Via de verschuiving van bilaterale onderhandelingen naar een initiatief in de multilaterale arena, hoopt Palestina de druk op Israël op te voeren. Ook wil het de internationale gemeenschap meer betrekken bij de oprichting van een Palestijnse staat. (meer…)

Israël-Palestina: reisadvies voor premier Leterme

door 11.11.11, Broederlijk Delen, Pax Christi Vlaanderen, FOS, Oxfam-Solidariteit, Oxfam-Wereldwinkels, Vrede vzw, intal , LBC, Algemene Centrale ABVV

Premier Leterme gaat op 4 en 5 september naar Israël-Palestina. Hij zal er de hoogste gezagsdragers ontmoeten, aan Israëlische en  aan Palestijnse kant. 11.11.11 en haar lidorganisaties met een Midden-Oostenwerking hebben enkele reistips klaar, en vragen dat de premier dit lijstje meeneemt. (meer…)

Biologische wapens, het grootste Israëlische geheim

Ludo De Brabander

"Het IIBR zou ook gifstoffen ontwikkelen die dienen voor de fysieke uitschakeling van politieke vijanden"

"Het IIBR zou ook gifstoffen ontwikkelen die dienen voor de fysieke uitschakeling van politieke vijanden"

Door de klacht van een voormalige werknemer, dreigt een van de meest geheime defensie-instellingen van Israël in de publieke aandacht te komen. Rond het Israëlisch Instituut voor Biologisch Onderzoek hangt een enge mysterieuze sfeer met gebeurtenissen en speculaties die draaien rond een vermoedelijk programma naar biologische en chemische wapens.

In de afgelopen maand mei kwam het Israëlische Instituut voor Biologisch Onderzoek (IIBR) in de media-aandacht omwille van een klacht die Avisha Klein indiende tegen directeur Dr. Avigdor Schafferman en Yossi Melman, de veiligheidsdirecteur op het ministerie van Defensie. Klein was ooit een rijzende ster in het instituut en onder meer betrokken bij de ontwikkeling van een zalf die de huid moest beschermen tegen mosterdgas. De man viel in ongenade omdat hij zijn medewerking verleende aan het kweken van apen voor experimentele doeleinden, een project dat niet verbonden was aan het instituut.

Dat is tenminste de uitleg die in de pers valt te lezen. Nadien zou Klein er ook van beschuldigd worden informatie te hebben gelekt naar de krant Haaretz. Volgens sommige berichten zou er ook een verband kunnen zijn met het schandaal rond de testen met een anthrax-vaccin die directeur Schafferman liet uitvoeren op 716 soldaten in de periode 1998 en 2006. Anthrax (miltvuur) is een dodelijke bacteriële infectieziekte waarrond in verschillende landen testen en programma’s zijn uitgevoerd vanwege het potentieel als biologisch wapen. Bij de testen werden verschillende soldaten ziek met permanente fysieke schade. Wat het schandaal in Israël nog groter maakte was dat het leven van Israëlische soldaten in gevaar werd gebracht voor de veiligheid van een andere staat. De opdracht en financiering met 200 miljoen dollar kwamen uit de VS dat een Anthrax-vaccin wilde voor zijn soldaten na de Golfoorlog van 1991 – Irak werd er ook van verdacht een biologisch wapenprogramma te hebben – en na een aanval door een lokale terreurgroep met sporen van Anthrax in het najaar van 2001. (meer…)

Obama en het verschil tussen retoriek en praktijk

Twee jaar geleden noemde Obama de Egyptische president in een interview met de Britse omroep BBC nog een "kracht voor stabiliteit en welzijn"

Twee jaar geleden noemde Obama de Egyptische president in een interview met de Britse omroep BBC nog een "kracht voor stabiliteit en welzijn"

Ludo De Brabander

Obama leverde zijn tweede grote toespraak af over de Arabische wereld sinds hij president is. Uit zijn eerste speech in Caïro (juni 2009) onthouden we dat hij een sterk retorisch talent is, maar dat zijn woorden geen garantie zijn voor een ander beleid. Ditmaal valt vooral zijn selectiviteit op van het benaderen van de politieke gebeurtenissen in de Arabische wereld en het gebrek aan enige zelfkritiek over de Amerikaanse rol in het in standhouden van de Arabische dictaturen. (meer…)

Goldstone’s draai

Anja Meulenbelt

Veel ophef dit weekeinde na het verschijnen van een op-ed in de Washington Post van rechter Richard Goldstone, naar wie het VN-rapport over de mogelijke oorlogsmisdaden en schendingen van mensenrechten tijdens de aanval op Gaza in de winter van 2008/09 is genoemd. Schendingen zowel door Israël als door Hamas. En nu suggereert Goldstone in zijn artikel dat als hij toen had geweten wat hij nu weet, met name door de informatie die er uit Israël is gekomen – Israel dat weigerde om aan het onderzoek mee te werken – het rapport een ander document was geworden. (meer…)

Inge Neefs

Het Al-Jundi plein in het centrum van de stad zwelt aan met duizenden demonstranten,  terwijl de luidsprekers luid en strijdvaardig de slogan echoeën: "Al-shaab yiridoen,  inha' al-inqasam": de bevolking wil de verdeeldheid beëindigen."

Het Al-Jundi plein in het centrum van de stad zwelt aan met duizenden demonstranten, terwijl de luidsprekers luid en strijdvaardig de slogan echoeën: "Al-shaab yiridoen, inha' al-inqasam": de bevolking wil de verdeeldheid beëindigen."

Op 30 maart herdenken Palestijnen wereldwijd Landdag en herdenkt men wat er gebeurde in 1976. Palestijnen organiseerden een algemene staking en diverse betogingen als antwoord op Israël’s aankondiging dat duizenden dunums van Palestijns land onteigend zouden worden om meer Israëlische kolonies te bouwen. Zes Palestijnen werden vermoorden, een hondertal werden verwond en honderden werden gearresteerd. Het is een dag die de strijd tegen Israël’s confiscatie van Palestijns territorium symboliseert. (meer…)

De zionistische lobby in de EU

Ludo De Brabander

"Volgens de pro-Israëllobby vallen ook bepaalde vormen van kritiek op Israël onder het label antisemitisme waaronder beschuldigingen van 'etnische zuiveringen' of het 'voeren van een Apartheidsregime'"

"Volgens de pro-Israëllobby vallen ook bepaalde vormen van kritiek op Israël onder het label antisemitisme waaronder beschuldigingen van 'etnische zuiveringen' of het 'voeren van een Apartheidsregime'"

Er is al veel inkt gevloeid over de macht en invloed van de pro-Israëlische lobby in de VS. De jongste jaren is dit lobby-apparaat ook in Brussel neergestreken om zich te installeren in de schaduw van de Europese instellingen. Het toont zich zeer actief en is er in geslaagd om tal van Europese politici voor zijn kar te spannen.

 

 

Van de pro-Israëlische organisaties die het buitenlands beleid van de Amerikaanse regering proberen te beïnvloeden is AIPAC zonder meer de machtigste en bekendste. In 1997 vroeg het blad Fortune aan Congresleden en hun medewerkers wat de belangrijkste lobby’s in Washington waren. Daarbij kwam AIPAC als tweede uit de bus. Een onderzoek uit 2005 van de National Journal kwam tot dezelfde vaststelling. The New York Times schreef  in 1987 dat AIPAC een belangrijke speler is in het maken van de buitenlandse politiek van de VS in het Midden-Oosten. Op de jaarlijkse congressen van AIPAC verschijnen alle groten uit de Amerikaanse politiek. In hun boek de ‘Israël lobby’ (2007) schrijven Mearsheimer en Walt dat de invloed van groepen als AIPAC er niet van de ene dag op de andere is gekomen. Aanvankelijk was de invloed van het zionisme het gevolg van persoonlijke contacten. President Trumans beslissing om achter de stichting van Israël te gaan staan kort na de Tweede wereldoorlog, kwam er mee dankzij de tussenkomst van een aantal Joods-Zionistische vrienden en adviseurs.

De geschiedenis van de zionistische lobby start evenwel niet in de VS. De fameuze Balfour-Verklaring (1917), genoemd naar de Britse minister van Buitenlandse Zaken, was ook een gevolg van persoonlijke contacten. Toen het Ottomaanse Rijk aan de zijde van Duitsland zijn intrede maakte in de Eerste Wereldoorlog zagen zionisten hun kans om onderhandelingen aan te knopen over een ‘nationaal tehuis’. Ze benadrukten de strategische positie van Palestina en het belang van een bevolking die bereid was de Britse belangen te helpen verdedigen, evenals de zeeroutes naar Brits-India. Theodor Herzl, de grondlegger van het politieke zionisme, omschreef dit belang in zijn boek ‘De Jodenstaat’, als volgt: “We moeten er een deel van de wal vormen van Europa tegen Azië, een buitenpost van de beschaving tegenover barbarisme. We zouden als neutrale staat met heel Europa in contact moeten blijven om ons bestaan te garanderen.” (meer…)

Een nieuwe lente in het Midden-Oosten?

Bogdan Vanden Berghe, Brigitte Herremans, Ludo De Brabander, Annuschka Vandewalle, Mario Franssen

Pro-democratiebetoging in Ramallah op 5 februari (foto: An Peeters)

Pro-democratiebetoging in Ramallah op 5 februari (foto: An Peeters)

Het sociale protest dat zich als een lopend vuurtje door het Midden-Oosten verspreidt, is meer dan welkom in een regio die reeds decennia wordt geregeerd door corrupte en dictatoriale militaire regimes. Na de val van president Ben Ali in Tunesië, lijken nu ook de dagen van Egyptisch president Moebarak geteld. (meer…)

Palestijnen negeren PA-verbod en betogen in solidariteit met Egypte en Tunesië

An Peeters

"Slogans als “geen divisies tussen het Palestijnse volk”, “stop Oslo” en “weg met Abbas” waren voor de politie het signaal om op te treden"

"Slogans als “geen divisies tussen het Palestijnse volk”, “stop Oslo” en “weg met Abbas” waren voor de politie het signaal om op te treden"

5 februari 2011 werd uitgeroepen als internationale dag van solidariteit met het Egyptisch volk.  Ook in het geteisterde Palestina liet men deze dag niet zomaar voorbijgaan en werd het de dag van ‘Palestinian solidarity with Egypt and Tunisia’.  Terwijl in Egypte de top van de Nationaal-Democratische Partij ontslag neemt, kwmen er in Ramallah naar schatting 2000 mensen op straat om de Egyptische burgers een hart onder de riem te steken.  Ook in Nazareth, Betlehem en Jeruzalem waren er steunacties.
De aankondiging van de demonstratie gebeurde zoals in de Arabische buurlanden via sociale netwerksites en per sms.  Op facebook werd ‘Another Voice Palestine’ als organisator opgegeven.  Het zou gaan om een coalitie van Palestijnse en internationale grassroots activisten die willen sensibiliseren en mobiliseren rond de Palestijnse nationale en mensenrechten.  De leden van de organisatie hebben verschillende achtergronden maar zijn verenigd omdat ze allemaal de Palestijnse zaak willen dienen. (meer…)

You are currently browsing the archives for the Palestina/israël nieuws category.